Μιχάλης Φράγκος: «Φεύγω με όσα έζησα!»

Με μια μακροσκελή και ιδιαίτερα προσωπική ανάρτηση, ο πρώην αρχηγός του ΠΑΣ Λαμία Μιχάλης Φράγκος αναφέρθηκε στην περσινή σεζόν, στις δύσκολες στιγμές που ακολούθησαν και στους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση να κλείσει το συγκεκριμένο κεφάλαιο.

Ο 36χρονος ποδοσφαιριστής έκανε έναν απολογισμό της παρουσίας του στην ομάδα, μίλησε για τις θυσίες που έκανε για την περσινή προσπάθεια, αλλά και για την οικονομική εκκρεμότητα που, όπως αναφέρει, υπήρχε προς το πρόσωπό του.

Παρά την πικρία του, ο Φράγκος σημειώνει πως επιλέγει να κρατήσει μόνο τις όμορφες στιγμές και ευχήθηκε καλή τύχη στην ομάδα της καρδιάς του.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Μιχάλη Φράγκου:

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2025… Μια τελείως νέα και διαφορετική εποχή για τον ΠΑΣ Λαμία και κληθήκαμε να “βάλουμε” πλάτη σε ένα εγχείρημα που πολλοί έλεγαν τρελό!

Η ομάδα κυνήγησε το άπιαστο και κόντρα σε όλους και σε όλα πέτυχε στόχους, που ομάδες με τεράστιο μπάτζετ, δεν μπόρεσαν να πλησιάσουν καν.

Για μένα, προσωπικά, ήταν όνειρό μου να επιστρέψω και πάλι στον ΠΑΣ Λαμία και ιδανικά να κλείσω μία καριέρα από την οποία αισθάνομαι απολύτως πλήρης.

Επαγγελματίας από τα 16 μου, έχω πανηγυρίσει 3 ανόδους στην Α’ εθνική, έπαιξα σε πρωταθλήματα του εξωτερικού, φόρεσα έστω και σε νεανική ηλικία το εθνόσημο, γέμισα παραστάσεις και δεν κουβαλάω κανένα αγωνιστικό απωθημένο.

Το τιμητικό περιβραχιόνιο του αρχηγού μου έδωσε ακόμα ένα κίνητρο και παρέα με τη συγκλονιστική προσπάθεια παικτών και φιλάθλων, έκλεισε μια δύσκολη αλλά πανέμορφη χρονιά.

Αλλά όπως κάθε επιτυχία στη Λαμία, έτσι κι αυτό το εγχείρημα έπρεπε να καταδικαστεί στην αφάνεια και να γεμίσει άγχος και αμφισβήτηση για μια ακόμα φορά την πόλη.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2026. Η διοίκηση της ομάδας έχει εξαφανιστεί από το πέρας των αγωνιστικών υποχρεώσεων, αφήνοντας οικονομικές εκκρεμότητες, αλλά κυρίως βυθίζοντας στην αβεβαιότητα για το αύριο, παίκτες που την χρονιά που πέρασε, έδωσαν τα πάντα για την ομάδα. Λαμιώτες και μη.

Μη έχοντας κανένα νέο σχετικά με το αν θα υπάρχει η ομάδα την επόμενη μέρα και έπειτα από έντονη καθημερινή και δικαιολογημένη πίεση των συμπαικτών μου, εκδόθηκε μία ανακοίνωση. Η οποία γεννήθηκε από σύσσωμο τον κορμό της ομάδας (πλην Ραφαήλ Μαργαρίτη) και την οποία κοινοποίησα στα μέσα, ως όφειλα, με την ιδιότητα και την ευθύνη που έφερα ως αρχηγός. Η μικροαστική μιζέρια δυστυχώς “χρέωσε” την ανακοίνωση στον Φράγκο προσωπικά και κατηγορήθηκα ως “επαναστάτης” και “αχάριστος” επειδή επιδίωξα το αυτονόητο. Αν και όσοι ξέρουν τα βασικά από ποδόσφαιρο, γνώριζαν την ουσία της ανακοίνωσης, κανείς δεν ξεκαθάρισε το τοπίο και αφέθηκε να πλανάται αυτή η υπόθεση για μένα.

Και φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο, όπου μετά βασάνων και κόπων, δίνεται το “πράσινο φως” η ομάδα να συνεχίσει. Έχοντας, βέβαια, χάσει στη μάχη της ΑΝΑΜΟΝΗΣ και της ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ, άξιους μαχητές που την περίμεναν στωικά.

Η συνάντηση με την διοίκηση και την ομάδα, άφησε μόνο ερωτηματικά και ανοιχτούς λογαριασμούς. Περσινά χρέη προς το πρόσωπό μου, ενημερώθηκα ότι θα μείνουν ενδεχομένως απλήρωτα! Τακτοποιήθηκαν μόνο έπειτα από δική μου πίεση, από σπουδαίους ανθρώπους που εθελοντικά προσφέρουν και στηρίζουν με ανιδιοτέλεια, τον ΠΑΣ Λαμία, όποτε τους ζητηθεί!

Και εδώ ρωτώ τον κόσμο που τόσο εύκολα βιάστηκε να με κρίνει με χαρακτηρισμούς, αν θα εργαζόταν κάπου χωρίς να πληρώνεται. Αν θα χάριζε τα δεδουλευμένα του έτσι απλά. Αν θα συνέχιζε την πρωινή απαιτητική δουλειά του και θα έκανε το…χόμπι του!

Δυστυχώς η δική μου ζωή δεν είναι έτσι. Το ποδόσφαιρο δεν είναι χόμπι, ούτε οι ώρες που αφιερώνω σε αυτό. Η δική μου ζωή συνδυάζει κάτι που ενδεχομένως οι υπόλοιποι δεν είχαν. Δουλειά, οικογένεια και υποχρεώσεις, που τα έκανα όλα πίσω πέρυσι για να στηρίξω μια προσπάθεια που πίστεψα από την πρώτη στιγμή. Στέρησα πολύτιμο χρόνο από τον γιο μου, απουσίαζα από την καθημερινότητα της οικογένειάς μου, έχασα σημαντικές προσωπικές στιγμές και καταπόνησα το κορμί μου, σε βαθμό που ίσως δεν άντεχε. Αξιζαν, όμως, όλα ως τέλους.

Και τώρα που αυτό το κεφάλαιο κλείνει, σίγουρα όχι με τον τρόπο που είχα φανταστεί, εγώ θα επιλέξω να κρατήσω μόνο τα όμορφα. Φύσει και θέσει αισιόδοξος, στα αφτιά μου θα έχω πάντα το σύνθημα των πιο πιστών φιλάθλων, που ζούσαν “για την Πόλη και τον Διάκο”.

Καλή τύχη στην ομάδα της καρδιάς μου, ευχαριστώ τον καθένα που γνώρισα μέσα σε αυτήν την πορεία, δεν ξεχνώ και θα είμαι πάντα εδώ.

Όσοι προτίμησαν να “μουλαρώσουν” δεν έκαναν κακό σε εμένα. Στα 36 μου πια κρατάω μόνο τα καλά και προχωρώ γεμάτος και πάντα με χαμόγελο… Φεύγω με όσα έζησα!

Μιχάλης Φράγκος