Πρώτη σεζόν για τη Λαμία στα «σαλόνια», πρώτες παραστάσεις και για τους δυο τους με τα χρώματά της στο κορυφαίο επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κι αν για τους ξένους, για τους πιο πεπειραμένους και συνολικά όσους απάρτισαν το ρόστερ των «κυανόλευκων» στην πρώτη χρονιά της στη Super League, η χρονιά ήταν δύσκολη, για τον Τσούκαλο και τον Μπουλούλη ήταν συνάμα ξεχωριστή. «Ήταν ένα παιδικό όνειρο που έγινε πραγματικότητα», λέει ο πρώτος, απλά και χαρακτηριστικά. «Σε συνδυασμό με τη χρονική στιγμή που συμβαίνει αυτό, με την ομάδα να βρίσκεται στη Super League, το “πακέτο” είναι απερίγραπτο»!

Αυτό γιατί οι δυο τους είναι προϊόντα της παραγωγικής διαδικασίας της ομάδας, που είδε δυο δικά της «παιδιά» να φτάνουν να έχουν θέση στο ρόστερ της, να χρησιμοποιούνται και να βοηθούν τον σύλλογο στα κακοτράχαλα για νεοφώτιστους μονοπάτια της κατηγορίας. Ζώντας την ομάδα στη Football League, αλλά κυρίως γνωρίζοντας την πόλη, έχοντας γνωστούς και φίλους εκεί και καταλαβαίνοντας τη σημασία της ομάδας για την τοπική κοινωνία, ζουν μια κατάσταση που παραπέμπει σε πιο… ρομαντικές εποχές και βιώνουν την ποδοσφαιρική εμπειρία διαφορετικά.

Αμφότεροι είναι αυτό που λέμε… γέννημα-θρέμμα. Με έναν χρόνο διαφορά στην ηλικία, αφού ο Τσούκαλος είναι γεννημένος το 1992 και ο Μπουλούλης το 1993, ξεκίνησαν την πορεία τους από την Ακαδημία Λαμίας, κλωτσώντας μια μπάλα από πιτσιρίκια. Στα 16 του ο πρώτος βρέθηκε στον Τύρναβο, όπου ξεκίνησε να βλέπει το «αντρικό» ποδόσφαιρο εκ του σύνεγγυς, ενώ ο δεύτερος βρέθηκε στον Φωκικό. «Δεν είχα ως αυτοσκοπό να γίνω ποδοσφαιριστής, αλλά από μικρό παιδί λάτρευα το ποδόσφαιρο και η αγάπη μου γι’ αυτο με έφερε στο συγκεκριμένο σημείο. Ταυτόχρονα όμως μου άρεσαν τα δύσκολα κι αυτός ήταν ο λόγος που ξεκίνησα αρχικά στον Φωκικό και στη συνέχεια στη Λαμία, στις μεγαλύτερες ομάδες της Φωκίδας και της Φθιώτιδας αντίστοιχα», θυμάται ο δεύτερος.

Αν στη Λαμία ο Τσούκαλος μεγάλωσε βιολογικά, στον Τύρναβο από το 2011 ωρίμασε ποδοσφαιρικά. Έπαιξε σέντερ φορ, έμαθε καλύτερα όμως να αγωνίζεται ως περιφερειακός. «Όπου επιλέξει ο προπονητής να αγωνιστώ, θα πάω και θα τα δώσω όλα, για το καλό της ομάδας. Πάντως, πιστεύω πως η θέση του περιφερειακού επιθετικού μου ταιριάζει περισσότερο». Χρόνο με τον χρόνο, σεζόν με τη σεζόν, οι συμμετοχές αυξήθηκαν. Η Αναγέννηση Καρδίτσας του έδωσε την ευκαιρία να παίξει στη Football League, μετά την αναδιάρθρωση των κατηγοριών το 2015 κι εκείνος έπαιξε σε 27 παιχνίδια, «αναγκάζοντας» τη Λαμία να σκεφτεί τον επαναπατρισμό του, όπερ και εγένετο. Μια χρονιά ακόμα στην κατηγορία και προβιβασμός στη Super League ήταν μια εξέλιξη που ίσως δεν περίμενε, αλλά τον «έφτιαξε» ακόμα περισσότερο, όπως λέει ο ίδιος: «Το συναίσθημα να παίζεις για την ομάδα της πόλης σου είναι τρομερό, πραγματικά. Σου δίνει έναν παραπάνω λόγο να προσπαθείς, να θες να διακριθείς, να δίνεις έναν παραπάνω λόγο να τα δίνεις όλα»!

Παίζοντας πλέον στην κορυφαία κατηγορία, έπρεπε να προσπαθήσει ακόμα περισσότερο για να διακριθεί. Με τρια γκολ και μια ασίστ σε 16 συμμετοχές, πήρε το «βάπτισμα του πυρός» κι ετοιμάζεται για μια «ακόμα πιο δυνατή σεζόν». Σε αυτό το επίπεδο πάντως, φαίνεται πως το να βρεις κίνητρο είναι το μόνο εύκολο: «Από τη Football League στη Super League αλλάζουν αρκετά πράγματα. Ανεβαίνει η ποιότητα των παικτών, καθώς και ο επαγγελματισμός τους. “Φτιάχνεσαι” όμως ακόμα περισσότερο. Παίζεις απέναντι σε μεγάλους συλλόγους και θες να προσπαθήσεις πιο πολύ, να παλέψεις, να παίξεις καλά, να διακριθείς». Άλλωστε, αυτός είναι και ο στόχος του γενικά στο ποδόσφαιρο. «Πάνω απ’ όλα η Λαμία», λέει, αλλά παράλληλα με την εξέλιξή του. «Θέλω να συνεισφέρω με την προσπάθειά μου στον αγώνα του συλλόγου να πετυχαίνει τους στόχους του. Με αυτό τον τρόπο κερδίζουν όλοι, καθώς κι εγώ μπορώ να κάνω παραπάνω βήματα στην καριέρα μου».

Στη διαδρομή αυτή, ο ανταγωνισμός δεν εξαντλείται στα παιχνίδια με τις ομάδες που έχουν κοινούς στόχους ή στα υπερβατικά «ραντεβού» με τους «μεγάλους». Η θέση του στην 11αδα δεν είναι αυτονόητη, επειδή είναι ντόπιος ή «παλιός» στην ομάδα, όπου παίζει από το 2016. Η εμπιστοσύνη στους Έλληνες παίκτες αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και ο Τσούκαλος έχει τη δική του γνώμη, μετά από μια σεζόν όπου «συγκρούστηκε» με τον Βουό, τον Ντακόλ, τον Κρισάντους, τον Άστσεριτς, τον Μπούντνικ. «Δεν θα πω πως ανταγωνίστηκα, για να είμαι ειλικρινής, αλλά ότι συνεργάστηκα μαζί τους. Όσον αφορά για τους γηγενείς παίκτες, πιστεύω πως η εμπιστοσύνη κερδίζεται, όταν ο παίκτης προσφέρει και τα δίνει όλα. Σε γενικές γραμμές πάντως, μην κρυβόμαστε, πιστεύω πως υπάρχει πράγματι έλλειψη πίστης στα νέα παιδιά και στον Έλληνα ποδοσφαιριστή».

Για τον Μπουλούλη ο «έρωτας» με τη Λαμία είναι αντίστοιχος. Έπαιξε από τα 5 ως τα 16 του στην Ακαδημία ποδοσφαίρου της πόλης, αγωνίστηκε σε τοπικά πρωταθλήματα του νομού Φθιώτιδας και άρχισε να «βλέπει» το μέλλον του στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Ο Φωκικός ήταν ο πρώτος «σταθμός» στο ξεκίνημα της πορείας του, στα πρώτα του βήματα, ενώ στη συνέχεια βρέθηκε στον Ατρόμητο, στον Ιωνικό, στον Ατρόμητο Πειραιά και από το 2015 ξανά στη Λαμία!

Από τη φετινή σεζόν, όπου «έγραψε» τις πρώτες του συμμετοχές στη Super League (11), κράτησε την ομαδική επιτυχία. «Ευτυχισμένος είμαι περισσότερο από το γεγονός οτι η Λαμία κατάφερε στην παρθενική της συμμετοχή στην κατηγορία να πετύχει τον στόχο της, την παραμονή στην κατηγορία. Προσωπικα δεν έχω παράπονο. Έκανα το ντεμπούτο μου και όποτε χρειάστηκε, ήμουν παρών για να βοηθήσω κι εγώ από την πλευρά μου. Κρατάω την παραμονή γιατί αυτός ήταν και ο στόχος της διοίκησης, που με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Όχι δηλαδή απλά να βρεθούμε για μια σεζόν στα σαλόνια, αλλά να μείνουμε εκεί».

Αγωνίζεται κυρίως σαν αμυντικός μέσος, αλλά έχει παίξει παντού ως τώρα, δεξιός μπακ, δεξί χαφ. «Δεν θέλω να περιορίζομαι σε μια μόνο θέση. Σίγουρα αποπροσανατολίζεσαι, δοκιμάζοντας νέες θέσεις, αλλά δεν έχω πρόβλημα όταν συμβαίνει αυτό. Αντίθετα, με βοηθάει να βελτιώνομαι, τόσο αμυντικά, όσο κι επιθετικά. Επαγγελματικά ξεκίνησα ως δεκάρι και δεξί χαφ. Αργότερα και κυρίως στη Λαμία έπαιξα στις θέσεις του κέντρου και δεξί μπακ. Τη συγκεκριμένη πάντως περίοδο προτιμώ τη θέση του αμυντικού χαφ». Δηλώνει πως έχει ίνδαλμα τον Τζέιμς Μίλνερ, οπότε αν… προσπαθεί να αντιγράψει πράγματα απ’ αυτόν, θα είναι και η ικανότητα να προσφέρει πολλαπλώς στο γήπεδο.

Έχοντας γεννηθεί στη Λαμία, μπορεί να ξέρει και αν η πόλη «ζει» για την ομάδα. Παρότι ρίχνει «ευθύνη» και στους μεγάλους, που… κλέβουν πολλούς οπαδούς από τις μικρές ομάδες, ωστόσο απαντάει θετικά: «Ίσως είναι περίεργο για τον Λαμιώτη, που είχε συνηθίσει την ομάδα μακριά από το κορυφαίο επίπεδο, ωστόσο αγάπη υπάρχει και μάλιστα μεγάλη. Ο κόσμος έχει αποδείξει έμπρακτα τη στήριξή του, όχι μόνο στα εντός, αλλά και στα εκτός εδρας παιχνίδια. Πιστεύω ότι όσο η ομάδα βρίσκεται στην πρώτη κατηγορία, η αγάπη αυτή θα αυξηθεί σε μεγαλύτερο βαθμό με το πέρασμα του χρόνου, διαγράφοντας ίσως μάλιστα κάθε είδους συμπάθεια από προηγούμενη μεγάλη ομάδα»!

Από την πλευρά τους πάντως και οι Φθιωτοί έδωσαν τους λόγους τους στους οπαδούς τους να πανηγυρίσουν φέτος και μάλιστα απέναντι σε μεγάλες ομάδες! Αυτά θυμάται και ο Μπουλούλης από τη σεζόν. «Μια απο τις πιο όμορφες στιγμές ήταν η νίκη επί του Παναθηναικού στο Κύπελλο με 4-1, σε εκείνο το χιονισμένο τοπίο, αλλά και η τελευταία εντός έδρας νίκη με τον ΠΑΣ Γιάννινα, που “κλειδώσαμε” και μαθηματικά την παραμονή στην κατηγορία».

Γεννήθηκαν βλέποντας την ομάδα χαμηλά, μεγάλωσαν παρακολουθώντας την δίπλα τους να παλεύει να διακριθεί, έγιναν επαγγελματίες κι έκαναν στόχο το να φορέσουν τη φανέλα της και τελικά τα κατάφεραν, παίζοντας μάλιστα μαζί της όσο ψηλότερα γινόταν! Ο Μπουλούλης και ο Τσούκαλος αποτελούν εξαιρέσεις στον κανόνα των πολλών μεταγραφών και του ονείρου που δεν γίνεται ποτέ πραγματικότητα. Παίζουν μπάλα για την ομάδα της πόλης τους και με τη Λαμία θέλουν να παίξουν ακόμα περισσότερο και να τα καταφέρουν ακόμα καλύτερα.




πηγή:gazzeta.gr