Για την μέχρι σήμερα πορεία του στο ελληνικό ποδόσφαιρο μίλησε σε συνέντευξή του στο gazzetta.gr και τον Παναγιώτη Δαλαταρίωφ o άλλοτε τερματοφύλακας του ΠΑΣ Λαμία και νυν του Αστέρα Τρίπολης Νίκος Παπαδόπουλος!

Ο έμπειρος κιπερ δεν γινόταν να μην αναφερθεί και στο πέρασμά του από τον ΠΑΣ Λαμία, αποκαλύπτοντας πως αν δεν είχε βρεθεί η Λαμία τότε να τον προσεγγίσει ενδεχομένως να είχε σταματήσει το ποδόσφαιρο!

Εκεί, ήταν ένα πολύ κομβικό σημείο στην καριέρα μου. Δεν έβρισκα ομάδα και είχα μεγάλη ανασφάλεια μέσα μου. Ελεγα ότι μάλλον θα πάω Β’ εθνική. Εν τέλει βρίσκεται η Λαμία που ψαχνόταν για τερματοφύλακα.

Εγώ είμαι 1,5 χρόνο χωρίς παιχνίδια. Μου είπε ο Τεννές: “Σε ξέρω, μου αρέσεις αλλά δεν ξέρω σε τι κατάσταση είσαι. Σε θέλω δύο εβδομάδες με τη Λαμία για να σε δοκιμάσω”. Δε γίνεται εύκολα αυτό, δεν το “καταπίνεις” εύκολα αυτό. Δεν ήμουν ένα παιδί 20 ετών, είχα ήδη 5-6 σεζόν στην πλάτη μου. Είχα μια καλή πορεία σαν Παπαδόπουλος στα 27 μου. Δεν είχα άλλη επιλογή όμως και έπρεπε να πάω. Εριξα τον εγωισμό μου και είπα: “Θέλει να με δοκιμάσει; Ας με δοκιμάσει, κανένα πρόβλημα”. Τέλος πάντων, πήγαμε στο Καρπενήσι, ήμουν τοπ και ο Τεννές μου είπε ότι με θέλει.

Πήγα να λύσω το συμβόλαιο με τον Ατρόμητο, τα είχαμε βρει στα οικονομικά και έτσι πήγα στην Λαμία. Αν δεν βρισκόταν η Λαμία, θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή μπορεί να μην έπαιζα ποδόσφαιρο. Δεν ήθελα να μπλέξω με τη Β’ Εθνική».

«Μετά τον Ατρόμητο, αν δεν βρισκόταν η Λαμία, μπορεί σήμερα να μην έπαιζα ποδόσφαιρο»

Θα την έκοβες δηλαδή;

«Όχι, είχα άλλα δύο χρόνια συμβόλαιο στον Ατρόμητο. Θα καθόμουν στο συμβόλαιό μου, δεν θα είχα άλλη επιλογή. Να πάω στη Β’ Εθνική, να μου λένε θα πάρεις 30.000 ευρώ και εν τέλει να πάρω 8.000 ευρώ και να χρωστάω ενοίκια; Όχι. Θα καθόμουν δύο χρόνια στον Ατρόμητο και μετά μπορεί να έκανα κάτι άλλο, δεν ξέρω».

Η διοίκηση του Ατρόμητου δεν είχε κάτι μαζί σου; Με τον Σπανό…

«Όχι, εντάξει, με τον Σπανό δεν είχα πρόβλημα αλλά δεν είχα και πολλες επαφες μαζι του. Ο Αγγελόπουλος μου είχε πει ότι δεν με θέλει ο κόουτς, όχι ο Σπανός. Κι έτσι πήγα στη Λαμία. Πάντως, προς τιμήν και των δύο μετά από κάποια χρόνια μού είπαν ότι έκαναν λάθος μαζί μου».

Πες μας για τον Τεννέ.

«Ο Τεννές είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει το ποδόσφαιρο όσο λίγοι. Εχει τεράστια εμπειρία, είναι 35 χρόνια προπονητής – δεν ξέρω και εγώ πόσα χρόνια είναι στους πάγκους. Με ξίνισε λίγο ότι ήθελε να με δοκιμάσει, αλλα έριξα τα μούτρα μου και στο τέλος βγήκε σε καλό και σε εμένα και στη Λαμία.

Εκείνη τη σεζόν εγώ κι ο Μπλάζιτς, θεωρώ, ότι κρατήσαμε τη Λαμία στην Α’ Εθνική. Κι ο κόσμος της ομάδας αυτό το εκτιμά. Όσες φορές πηγαίνω στη Λαμία βλέπω εκτίμηση προς το πρόσωπό μου. Η Λαμία ήταν πολύ κομβικός σταθμός στην καριέρα μου.

Γιατί, πριν πάω στη Λαμία, ήμουν για Β’ Εθνική και μετά το τέλος της σεζόν ήμουν πολύ κοντά στη Ράγιο Βαγιεκάνο και εν τέλει πήγα στον Αστέρα Τρίπολης ο οποίος τότε έπαιζε προκριματικά με τη Χιμπέρνιαν για το Europa League».

Μισό λεπτό. Η Ράγιο Βαγιεκάνο πώς προέκυψε; Μίλησέ μας γι’ αυτό.

«Στη Λαμία τότε είχαμε τον Πίτι. Ο Πίτι στη Ράγιο Βαγιεκάνο είναι μεγάλο όνομα. Εκείνος είχε εντυπωσιαστεί από εμένα και μου είχε πει ότι θα μιλούσε για να πάω εκεί».

Πέρα από το ποδοσφαιρικό κομμάτι και ιδεολογικα, φαντάζομαι ότι θα ήταν όνειρο ζωής να παίξεις εκεί.

«Δεν το συζητάμε… Του είπα: “Να πάμε, εννοείται θέλω να πάω”. Τελικά, δεν έτυχε να πάω».

Γιατί τελικά δεν έκατσε αυτή η μεταγραφή;

«Δεν ξέρω, μάλλον θα στράφηκαν σε άλλη επιλογή».

Θέλω να σου κάνω μια τελευταία ερώτηση για τη Λαμία και δεν είναι για κουτσομπολιό. Αναφέρομαι στο περιστατικό με κάποιον οπαδό του Παναθηναϊκού. Εχουμε την εντύπωση στην Ελλάδα ότι επειδή είμαστε στην εξέδρα μπορούμε να λέμε και να κάνουμε ό,τι θέλουμε προς τους αθλητές. Σ’ εκείνο το ματς, λοιπόν, ήταν ελάχιστοι στην εξέδρα εκείνη τη στιγμή και άκουγες τα πάντα. Πόσο δύσκολο είναι για έναν ποδοσφαιριστή να μπορεί να ανέχεται και να υφίσταται όλη αυτή τη ψυχολογική πίεση. Πόσο δύσκολο είναι να το διαχειριστείς;

«Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γενικότερα, εμείς οι παίκτες, στις βρισιές έχουμε πάθει ανοσία. Κατ’ αρχάς ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι είναι λάθος να βρίζουν έναν παίκτη. Είναι σαν να πηγαίνω σ’ ένα μαγαζί να ψωνίσω και να βρίζω τον εργαζόμενο μία ώρα στα μούτρα του. Και να απαιτώ και από πάνω, επειδή είναι επαγγελματίας, να μην μου απαντήσει. Αυτό είναι ανοησία. Απο ‘κει και πέρα ποτέ δεν έχω βρίσει τον Παναθηναϊκο και νομίζω ότι έχει κουράσει αυτή η ιστορία. Ξεκαθαρίζω -για τελευταία φορά ελπίζω- ότι με τον κόσμο του Παναθηναϊκού δεν είχα και δεν έχω ποτέ τίποτα».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξή του στο gazzetta.gr