Χωρίς κατηγορία

Ο ρόλος του Κασναφέρη στην Λαμία…

08/10/2018

Lamiara

Χθες βράδυ ανακοινώθηκε η απόκτηση του Γιώργου Κασναφέρη για το πόστο του διευθυντή ποδοσφαίρου στην ομάδα. Ποια θα είναι τα καθήκοντά του;

O πρώην τεχνικός διευθυντής του Λεβαδειακού έρχεται να αναλάβει τα ηνία του ποδοσφαιρικού τμήματος της ομάδας και να δώσει λύση σε αρκετά ζητήματα της ομάδας. Ένα πόστο στο οποίο δεν υπήρχε προκάτοχος και το οποίο κρίνεται απαραίτητο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Διαβάστε τις αρμοδιότητες που έχει ένας διευθυντής ποδοσφαίρου:

Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και περισσότερος ντόρος για τον ρόλο του ‘‘τεχνικού διευθυντή’’ ή ‘‘διευθυντή ποδοσφαίρου’’ στις ομάδες ανά το παγκόσμιο πόδόσφαιρο.

Είναι ξεκάθαρο ότι πέραν του φίλαθλου κοινού ακόμα και οι παράγοντες των συλλόγων δυσκολεύονται να κατανοήσουν ποιος είναι ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του συγκεκριμένου ατόμου. Είναι απλά ένας παλαίμαχος με μεγάλη προσφορά στην ομάδα μας που θέλουμε να εργοδοτήσουμε μετά την απόσυρση του, ή μήπως κάποιος που πρέπει να έχει καλές σχέσεις με ατζέντηδες;

Όντως πρέπει να είναι πρώην ποδοσφαιριστής ή υπάρχουν και σχετικά ακαδημαϊκά διπλώματα που πρέπει να κατέχει;

Τεχνικός διευθυντής δεν υπάρχει σε όλες τις ομάδας. Εναπόκειται στην διοίκηση του κάθε συλλόγου αν θα επιλέξει να δουλέψει με τεχνικό διευθυντή ή να ρισκάρει να γίνει υποχείριο του κάθε ατζέντη. Παρά το γεγονός ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να ισχυριστεί ότι αφού αυτή η θέση δεν καλύπτεται απ’ όλες τι ομάδες τότε δεν είναι και τόσο σημαντική, όσο λ.χ. ενός προπονητή η ανάγκη ενός τέτοιου ατόμου είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

Η σωστή επιλογή τεχνικού διευθυντή

Στην προσπάθεια δημιουργίας μια καινούργιας ομάδας, η διοίκηση θα πρέπει να αποφασίσει αν θα πορευτεί με τεχνικό διευθυντή ή αν θα καταφύγει σε μοντέλα διαχείρισης ομάδας τύπου Άλεξ Φέργκιουνσον ή Αρσέν Βενγκέρ. Θα μπορούσαν αυτοί οι δύο επιτυχημένοι προπονητές να δουλέψουν με τεχνικό διευθυντή δίπλα τους? Κατά πάσα πιθανότητα όχι. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο όμως επιβάλλει την τοποθέτηση κάποιου επαγγελματία στη συγκεκριμένη θέση για να μπορεί να λειτουργήσει μια ομάδα.

Τέλειος τεχνικός διευθυντής δεν υπάρχει. Εννοείται πως όσα περισσότερα χρόνια έχει περάσει στα γήπεδα τόσο το καλύτερο, αλλά αυτό μπορεί να μην λέει και τίποτα. Αυτό το άτομο θα πρέπει να έχει καλές άκρες με ατζέντηδες, να μπορεί να οργανώσει της ακαδημίες, το τμήμα ανίχνευσης ταλέντων, γενικά ό,τι έχει να κάνει με το αγωνιστικό τμήμα εκτός από την προπονητική. Στις μέρες μας υπάρχουν μέχρι και σχετικά πανεπιστημιακά πτυχία

Επιλέγει ο τεχνικός διευθυντής τον προπονητή;

Με βάση το ποδόσφαιρο που θέλει να παίξει η ομάδα τους (αναλόγως το στυλ, επιθετικά ή αμυντικά, διαφοροποιούμενα ανάλογα με τους στόχους), η διοίκηση θα πρέπει να θέσει κάποιες παραμέτρους στον τεχνικό διευθυντή σχετικά με τον προπονητή που θα προσλάβει. Ο προπονητής έχει την υποχρέωση να παρουσιάσει μια λίστα με μερικούς υποψηφίους που πληρούν τα κριτήρια και η διοίκηση θα επιλέξει αυτόν που θεωρεί καταλληλότερο νοουμένου ότι οι οικονομικές του απαιτήσεις εμπίπτουν στον προϋπολογισμό της ομάδας.

Για παράδειγμα, μια ομάδα που μακροπρόθεσμος στόχος του διοικητικού συμβουλίου είναι η ανάπτυξη και η προώθηση ταλέντων από τις ακαδημίες στην πρώτη ομάδα, προπονητής δεν θα μπορούσε να είναι κάποιος που στο παρελθόν έχει συνηθίσει να δουλεύει με ψηλά μπάτζετ για μετεγγραφές. Επίσης δεν μπορείς να παραδώσεις μια ομάδα αστέρων και παικτών με ψηλά συμβόλαια σε κάποιον άσημο προπονητή αφού το ρίσκο θα είναι τεράστιο.

Μεταγραφές

Από τη στιγμή που ο τεχνικός διευθυντής έχει στα χέρια του το διαθέσιμο προϋπολογισμό από την διοίκηση όσον αφορά τις αγορές παικτών και το κόστος των συμβολαίων, τότε ο τεχνικός διευθυντής είναι υποχρεωμένος να έρθει σε επαφή με τον προπονητή για να φέρουν εις πέρας τον μεταγραφικό σχεδιασμό. Ο προπονητής έχει το δικαίωμα να ζητήσει μεταγραφές στις θέσεις που θεωρεί ότι πονάει η ομάδα του.

Για παράδειγμα, ο προπονητής μπορεί να πιστεύει ότι χρειάζεται έναν ψηλό, γρήγορο κεντρικό αμυντικό με ηγετικά χαρακτηριστικά ή έναν περιφερειακό επιθετικό που να πατάει περιοχή, να διεισδύει, να δημιουργεί και να σκοράρει. Σ ’αυτή τη περίπτωση ο τεχνικός διευθυντής θα πρέπει να ετοιμάσει μια μικρή λίστα με ποδοσφαιριστές που πληρούν αυτά τα χαρακτηριστικά (και φυσικά να μην υπερβαίνουν τα χρήματα που έχουν στη διάθεση τους) και μαζί με τον προπονητή να κατατάξουν σε ιεραρχία τους βασικούς τους στόχους.

Το ίδιο ισχύει και στο θέμα των αποδεσμεύσεων καθώς είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος για τις συζητήσεις με τους ποδοσφαιριστές που βρίσκονται εκτός πλάνων.

Συνδετικός κρίκος

Ο τεχνικός διευθυντής είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της διοίκησης και του αγωνιστικού τμήματος. Είναι ο ίδιος που θα πρέπει να λογοδοτήσει στους εργοδότες του εάν η εικόνα της ομάδας στο γήπεδο είναι απογοητευτική. Είναι πραγματικά αστείο μερικά από αυτά τα καθήκοντα να ασκούνται από παράγοντες που ιδέα δεν έχουν από τις ανάγκες του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Το να βάζει κάποιος τα λεφτά στο ποδόσφαιρο δεν τον κάνει αυτόματα και ικανό να πάρει και τις σωστές αποφάσεις γύρω από μια ομάδα. Κάθε επενδυτής χρειάζεται δίπλα του τεχνοκράτες που ξέρουν το αντικείμενο και σύντομα θα κάνουν απόσβεση της επένδυσης του.

Το να προσλάβει μια ομάδα τεχνικό διευθυντή δεν σημαίνει ότι θα λύσει και αυτόματα όλα της τα προβλήματα. Θα την βοηθήσει όμως να διαμοιραστούν οι ρόλοι και οι αρμοδιότητες και να αποφευχθούν άσκοπα έξοδα προς ατζέντηδες και λοιπούς που θα εκμεταλλευτούν καταστάσεις.

πηγή:reporter.gr

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Tags:Διοικητικά

Με απουσίες η ΑΕΛ κόντρα στην Λαμία

Αύριο η απόφαση για το ΑΕΚ – Λαμία

Απόψεις

ΠΑΣ Λαμία: Μεγάλος για την κατηγορία, μικρός για τον εαυτό του / Του Νίκου Μώκου

23/03/2026

Νίκος Μώκος

Στη Γ’ Εθνική, οι ισορροπίες είναι απλές. Παίζεις, κερδίζεις, ανεβαίνεις. Ή, δεν παίζεις, χάνεις, βυθίζεσαι. Η Λαμία μοιάζει να έχει βρει έναν τρίτο δρόμο: αυτόν της σταδιακής, αθόρυβης, αλλά σταθερής συρρίκνωσης. Όχι αγωνιστικής. Αυτή δεν φαίνεται να υπάρχει με τα δεδομένα της κατηγορίας. Της συρρίκνωσης της ίδιας της υπόστασής της.

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Για μια ομάδα που πέρασε μια σχεδόν δεκαετία στα σαλόνια της Super League 1, που έφτιαξε όνομα και αναγνωρισιμότητα, δεν μπορεί η κουβέντα της πόλης να είναι «μας αδικούν», «μας πολεμούν», «μας έχουν βάλει στο μάτι». Αυτά είναι πολυτέλειες των μικρών. Όχι των ομάδων που ζητούν να παραμείνουν μεγάλες, έστω και μέσα σε μια μικρή κατηγορία.

Η Λαμία, αντί να λειτουργεί ως το κεντρικό σημείο αναφοράς του ποδοσφαιρικού χάρτη στον Νομός Φθιώτιδας, επιτρέπει το αντίθετο: Να συζητείται ότι άλλοι έχουν μεγαλύτερη επιρροή. Ακόμη κι εντός των τειχών. Δεν έχει σημασία αν ισχύει σημασία έχει ότι κυκλοφορεί. Και μόνο που κυκλοφορεί, μικραίνει την ομάδα.

Η δυναμική που χτίστηκε με κόπο, με χρήματα, με δουλειά, με ατέλειωτες ώρες ανθρώπων που δεν φαίνονται βρίσκεται σήμερα διάτρητη. Σαν ένα σακάκι καλό που κάποτε φόρεσες σε επίσημες περιστάσεις τώρα το κρατάς στη ντουλάπα, τσαλακωμένο, χωρίς να ξέρεις αν πρέπει να το φορέσεις ξανά ή να το χαρίσεις. Η Λαμία δείχνει να μην ξέρει τι θέλει να είναι. Και αυτό είναι πάντα χειρότερο από το να ξέρεις ότι είσαι μικρός.

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι η κατηγορία, είναι ότι φίλαθλοι και περίγυρος, αντί για παράγοντες σταθερότητας, γίνονται πολλαπλασιαστές αμφιβολίας. Ασχολούνται περισσότερο με τις «χάρες» των άλλων παρά με τις δικές τους αδυναμίες. Σαν να ψάχνεις στον διπλανό το γιατί δεν βρέχει, ενώ κρατάς ομπρέλα μέσα στο σαλόνι.

Μια ομάδα με brand, με ιστορική διαδρομή, με εμπειρία ανώτερων επιπέδων, δεν μπορεί να εκπέμπει εικόνα ομάδας-θύματος. Δεν γίνεται να μιλά για «κέντρα αποφάσεων» και «επιρροές» και «αδικίες». Αυτά είναι ομολογίες μειονεξίας. Και οι μεγάλες ομάδες δεν ομολογούν μειονεξία. Τη διορθώνουν. Βέβαια αυτό απαιτεί και ισχυρό διοικητικό αποτύπωμα. Κάτι που σε αυτή την έκδοση του ΠΑΣ Λαμία, με όσα προηγήθηκαν το καλοκαίρι και όσα ισχύουν σήμερα, λείπει. Μιλάμε για μία διοίκηση πρωτοδικείου που πήρε τη καυτή πατάτα άλλωστε. Δεν μπορούν να υπάρχουν απαιτήσεις.

Η Λαμία μπορεί να επιστρέψει. Έχει τον κόσμο, έχει το όνομα, έχει τη βάση. Αυτό που δεν έχει και πρέπει να ξαναβρεί είναι αυτοπεποίθηση. Όχι αλαζονεία. Αυτοπεποίθηση.

Αν η Λαμία συνεχίσει να μικραίνει τον εαυτό της, δεν θα χρειαστεί κανείς άλλος να το κάνει.

Όταν αποφασίσει να συνειδητοποιήσει ότι είναι μεγάλη, τότε η Γ’ Εθνική θα μοιάζει από μόνη της πολύ μικρή.