Η….παρωδία που λέγεται “Αγωνιστικός χώρος του Αθανάσιος Διάκος” μας απασχόλησε έντονα, προκάλεσε έκρηξη, θυμό, αγανάκτηση, ξανά θυμό, ξεσπίτωμα, ωστόσο οδεύει στο φινάλε της το οποίο για να έρθει χρειαζόταν μια σπουδαία απόφαση.

Η οποία και πάρθηκε! Και η….”λυπητερή” της απόφασης αυτής πηγαίνει στο ίδιο άτομο. Μόνο που αυτή τη φορά το κόστος έχει περισσότερες από μία διαστάσεις.

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Τα εξωαγωνιστικά προβλήματα φαίνεται πως είναι στο DNA αυτής της ομάδας. Γήπεδα, προπονητικά, στέγαστρα, τηλεοπτικά, δικαστικά. Τα τελευταία χρόνια έχουμε ασχοληθεί σε μεγάλο βαθμό με θέματα που ξεφεύγουν από το αγωνιστικό κομμάτι, στο οποίο έγκειται και η ουσία του πράγματος.

Πάει ένας μήνας περίπου από τη στιγμή που πάρθηκε η απόφαση, κατόπιν σύστασης της εταιρίας που έχει αναλάβει την συντήρηση των γηπέδων της Super League, να γίνουν έργα βελτίωσης του αποστραγγιστικού συστήματος, προκειμένου να μπορέσει ο κατά τα άλλα άρτιος αγωνιστικός χώρος του “Αθανάσιος Διάκος” να….βγάλει τον χειμώνα.

Από εκεί και πέρα είναι λίγο πολύ γνωστό τι ακολούθησε. Και θα υπάρξουν και άλλα επεισόδια αν ισχύσουν τα λεγόμενα του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ εις βάρους του υπεύθυνου του συγκεκριμένου συνεργείου.

Η Λαμία έχασε το εντός κόντρα στον Παναθηναϊκό το οποίο μεταφέρθηκε στον Βόλο και έχασε και το προσεχές εντός κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννενα το οποίο επίσης θα λάβει χώρα στην γειτονική πρωτεύουσα. Δύο παιχνίδια κόντρα σε δύο ομάδες από τις οποίες, όπως έχει δείξει η ιστορία, η Λαμία εντός έδρας δύσκολα χάνει βαθμούς.

Θα μπορούσαμε να αναλωθούμε περισσότερο στο ποιος έφταιξε, αν υπήρχε δόλος, ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετούνται, να απαντήσουμε στα πως και τα γιατί, όμως , από αυτή τη γωνιά τουλάχιστον, δεν θα το κάνουμε, γιατί θα χάσουμε την ουσία.

Η ουσία όλης αυτής της παρωδίας, είναι ότι χαμένος βγαίνει ο ΠΑΣ Λαμία και ο μεγαλομέτοχός του. Δίκαια φωνάζει ο κόσμος, αλλά αυτός που πληρώνει το τίμημα των ερασιτεχνικών χειρισμών στο θέμα του γηπέδου είναι η ίδια η ομάδα και ο Πανουργιάς Παπαϊωάννου.

Η ομάδα αφενός διότι αναγκάζεται να δώσει δύο παιχνίδια που υπό κανονικές συνθήκες θα είχε την στήριξη κατά μέσο όρο 2000 φιλάθλων της στο γήπεδό της, εκτός έδρας, στο άχαρο Πανθεσσαλικό με μάξιμουμ κόσμου 500 άτομα και ίσως να λέω και πολλά. Ο Μιχάλης Γρηγορίου αναγκάζεται εκτός των άλλων να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του σε συνθήκες Πανθεσσαλικού.

Αφετέρου είναι ο Πανουργιάς Παπαϊωάννου. Ήρθε, έφτιαξε μια ομάδα, την πληρώνει γιατί γουστάρει, την έχει φτάσει στο ανώτερο επίπεδο της ιστορίας της και τώρα για ακόμη μία φορά θα πληρώσει το τίμημα. Πλήρωσε το ενοίκιο του Πανθεσσαλικού για το ματς με τον Βόλο, θα το κάνει και πάλι. Ναύλωσε λεωφορεία για τα διαρκείας, θα το κάνει και πάλι.

Κάπου εκεί, ανάμεσα στην απογοήτευση και τον θυμό είναι η ώρα για αποφάσεις. Και ο μεγαλομέτοχος της ομάδας, έδειξε άμεσα αντανακλαστικά, με την καλή έννοια της τρέλας να τον συνοδεύει και αποφάσισε να ξηλώσει και να φτιάξει από την αρχή τον αγωνιστικό χώρο του “Αθανάσιος Διάκος αναθέτοντας σε νέο εργολάβο την ανακατασκευή του αγωνιστικού χώρου. Χωρίς αυλάκια και μπαλώματα. Γιατί δεν ανέχεται η ομάδα του να παίζει σε…χωράφια.

Σύμφωνα μάλιστα με το ρεπορτάζ, μέσα σε λίγες μέρες ο αγωνιστικός χώρος θα μετατραπεί σε χαλί και το γήπεδο θα είναι πανέτοιμο να φιλοξενήσει εκ νέου την ομάδα σε διάστημα μικρότερο των δύο εβδομάδων.