Η πόλη Μοκόκα μάλλον δεν «λέει» κάτι στους περισσότερους από εμάς. Ουσιαστικά προάστιο του Σάο Πάολο, μικρή σχετικά με περίπου 70.000 ψυχές πληθυσμό, θυμίζει πάντως… πολύ Ελλάδα, καθώς το κλίμα είναι ιδιαίτερα ζεστό.

Εκεί λοιπόν τον Μάιο του 1992, στις 14 για την ακρίβεια, γεννήθηκε ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, ο Μιγκέλ Αντόνιο Μπιανκόνι, που μας… συστήθηκε το καλοκαίρι του 2018 και έκτοτε πρωταγωνιστεί στη χώρα μας. Βλέπετε κλασικός φορ περιοχής, αρχικά με τον Πλατανιά και πλέον με τη Λαμία αποδυκνείεται «λίρα 100» στον παραγωγικό τομέα. Οταν ένας ποδοσφαιριστής έχει πετύχει 23 γκολ σε 1η και 2η κατηγορία σε μόλις 45 συμμετοχές του, αναδείχθηκε μία σεζόν πρώτος σκόρερ στην δεύτερη και καλύτερος ξένος παίκτης της, τότε μάλλον οι αριθμοί… μιλάνε μόνοι τους.

Ο 28χρονος στράικερ μεγάλωσε με ίνδαλμα, ποιον άλλον;, τον Ρονάλντο και μόλις 7 ετών, όταν έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε ακαδημίες της γενέτειράς του, ούτε που φαντάζονταν πως θα έρχονταν το πλήρωμα του χρόνου για να φορά και εκείνος, σε επαγγελματικό επίπεδο, τη φανέλα με το «Νο 9». Οπως το έπραξε με την Under 20 της πατρίδας τους.  Αλλωστε μικρός ήταν περισσότερο χαφ, αλλά στην πορεία καθιερώθηκε ως φορ περιοχής. Ετσι ξεκίνησε πιτσιρικάς, με μία μπάλα «αγκαλιά», χωρίς όμως να ξεδιπλώνει το ταλέντο του στις υπέροχες παραλίες της χώρας του. Το Μοκόκα δεν είναι παραθαλάσσιο… Κάπως έτσι λοιπόν άρχισε να γράφεται ένα όμορφο παραμύθι.

Οι πρώτες του σελίδες συμπληρώθηκαν στην Παλμέιρας και το 2013, σε ηλικία μόλις 21 ετών, πήρε για πρώτη φορά τον δρόμο της ξενιτιάς και βρέθηκε στη Νότιο Κορέα για λογαριασμό της Τσουνγκού Χούμελ. Εργένης ακόμα, έζησε εκεί νέες εμπειρίες και έχει να λέει πως εκεί αντίκρισε για πρώτη φορά χιόνι. Το 2014 επέστρεψε στη χώρα του, αλλά το «κεφάλαιο» Απω Ανατολή δεν είχε ακόμη κλείσει για εκείνον. Μερικά χρόνια αργότερα επέστρεψε στην περιοχή, αυτή τη φορά στην Ιαπωνία για χάρη της Καταμάρε Σανούκι, πιο ώριμος και πιο έμπειρος σε σχέση με την προηγούμενη έξοδό του από τη Βραζιλία.

Μάλιστα στο πλευρό του βρίσκονταν και η αγαπημένη του Ντανιέλε, το έτερόν του ήμισυ και η οικογένειά του σύντομα θα αποκτήσει τρίτο μέλος, αφού είναι έγκυος και περιμένουν τον πρώτο τους γιο που θα ονομάσουν Μπέντζαμιν. «Θα γεννηθεί στην Ελλάδα, άρα θα έχει ρίζες και από εδώ», σχολιάζει χαρακτηριστικά, ενώ εσχάτως στο πανηγυρικό του… ρεπερτόριο έβαλε και την μπάλα μέσα από τη φανέλα… Ηδη χαζομπαμπάς…

Στην Ιαπωνία το ζευγάρι… εξοικειώθηκε με τους σεισμούς, ενώ θυμάται μία φορά που περίμενε να «πετάξει» από το αεροδρόμιο του Τόκιο και ένας τυφώνας έκανε ξαφνικά την εμφάνισή του. Για αυτό και όταν τον Νοέμβριο του 2019 η Κρήτη ταρακουνήθηκε από ένα «χτύπημα» του Εγκέλαδου, ήταν ο πλέον… αρμόδιος για να μιλήσει. «Στην Ιαπωνία προειδοποιούσαν πριν το σεισμό. Στο τηλέφωνο της συζύγου μου ερχόταν ειδοποίηση στο κινητό ότι θα ερχόταν σεισμό. Εκεί οι άνθρωποι είναι συνηθισμένοι. Πρέπει η Ελλάδα να προετοιμαστεί καλύτερα στο θέμα ενημέρωσης του κόσμου. Στην Ιαπωνία υπήρχαν δοκιμαστικές σειρήνες για περιπτώσεις σεισμού και τσουνάμι», είχε πει σε ΜΜΕ της χώρας του.

Από τον Γενάρη λοιπόν ζει στη Λαμία και όπου βρεθεί και σταθεί λέει τα καλύτερα για την πατρίδα μας. «Μας αρέσει πολύ (σ.σ. εννοώντας εκείνου και της γυναίκας του). Μοιάζει πολύ με τη Βραζιλία. Οι παραλίες, τα τοπία, ο καιρός και φυσικά ο κόσμος. Είναι πάρα πολύ φιλικοί και ευχάριστοι», αναφέρει σχετικά, ενώ ο… μύθος λέει πως σε επίπεδο γαστρονομίας την καρδιά τους  «έκλεψε» ο γύρος…

Αλλωστε σαν Βραζιλιάνος ξέρει από καλό μπάρμπεκιου και αρέσκεται να μαζεύεται με φίλους και να περνούν ήρεμες στιγμές χαλάρωσης. Δεν είναι παιδί του… έξω. Σπιτόγατος, βλέπει σειρές και ταινίες μαζί με τη σύντροφό του, οπότε και η καραντίνα δεν τον επηρέασε ιδιαίτερα. Βέβαια  δεν του επέτρεψε να επισκεφθεί περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδος, καθώς όποτε βρίσκει ελεύθερο χρόνο θέλει να γνωρίζει νέα μέρη.

Αν κάποιος προσέξει, μόλις σκοράρει αμέσως δείχνει ψηλά και μόνο τυχαίο δεν είναι. Ιδιαίτερα θρήσκος, αφιερώνει κάθε του γκολ στο Θεό. «Οτι είμαι το οφείλω σε Εκείνον. Μου δίνει δύναμη», αναφέρει με έμφαση. Αλλωστε χρησιμοποιεί συχνά στα social media φράσεις και εδάφια από τη Βίβλο. «Θέλω να Του αφιερώνω τα πάντα», λέει σχετικά.

Αυτή είναι λοιπόν η ζωή του Μιγκέλ, που στην Ελλάδα… έμεινε να τον φωνάζουν Μπιανκόνι, από το επίθετό του, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Απόφοιτος μίας σχολής ποδοσφαίρου που… ξέρει κιλά μπάλα, έχει μπροστά του αρκετά χρόνια καριέρας. Οσο για το μέλλον, το ποδόσφαιρο θα βρίσκεται πάντα στην εξίσωσή του. «Τι θα κάνω σε 10 χρόνια; Στα 38 μου δηλαδή… Δεν ξέρω αν θα συνεχίζω να παίζω. Ισως να είμαι προπονητής, δεν ξέρω αλλά θα έχει σχέση με το ποδόσφαιρο», απαντάει χαμογελώντας σε όποιον τον ρωτά αν έχει σκεφθεί τον εαυτό του το 2030.