Σε σύλληψη μετατράπηκε η προσαγωγή του βασικού υπόπτου –ενός 42χρονου άνδρα– από την Λαμία για την δολοφονία του 59χρονου Δημήτρη – οικογενειάρχη πατέρα τριών παιδιών- και ιδιοκτήτη της καφετέριας στην οδό Όθωνος.
Ο 42χρονος βασικός ύποπτος της δολοφονίας του 59χρονου στη Λαμία, όταν τον ρωτούσαν οι αστυνομικοί τι έγινε στην καφετέρια, εκείνος φέρεται σύμφωνα με κάποιες πηγές να απάντησε μεταξύ άλλων τους πως: «…μου έβρισε τη μάνα».
Σε κάθε περίπτωση η φράση σύμφωνα με νομικούς κύκλους δεν αποτελεί ομολογία, με τους αστυνομικούς να περιμένουν τα αποτελέσματα από τα πελματικά αποτυπώματα των παπουτσιών του δράστη και τα λοιπά στοιχεία που θέλουν κάποιο χρόνο προκειμένου να εξαχθούν. Επίσης αναμένεται ο έλεγχος DNA και αποτυπωμάτων στο μαχαίρι που βρέθηκε δίπλα στο θύμα, από το λουκέτο με το οποίο φέρεται να τον χτύπησε στο κεφάλι και άλλα σημεία του σώματος του.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες από το ρεπορτάζ του Lamianow.gr σε βίντεο που έχουν οι αστυνομικοί φαίνεται πως ο 42χρονος είναι ο τελευταίος που μπήκε στην καφετέρια χωρίς ωστόσο να έχουν εντοπιστεί ακόμη τα συγκεκριμένα ρούχα στο σπίτι του.
Στην πόλη μετέβη και κλιμάκιο του ΥΔΕΖΙ από την Ασφάλειας Αττικής προκειμένου να συνδράμει στις έρευνες για την υπόθεση
Λόγω της κλονισμένης ψυχικής υγείας του 42χρονου, δεν είναι εύκολη η επικοινωνία με τους αστυνομικούς.
Nα σημειωθεί πως ο βασικός ύποπτος για τη δολοφονία του 59χρονου επιχειρηματία στη Λαμία, δεν φέρεται να έχει προχωρήσει -ακόμη- σε κάποιου είδους ομολογία.
Αυτό το οποίο έγινε γνωστό μετά τις 3 αλλά επιβεβαιώνεται και από την ανακοίνωση της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων είναι πως η προσαγωγή μετατράπηκε σε σύλληψη.
“Η Ένωση Αστυνομικών Αστυνομικών Υπαλλήλων Φθιώτιδας εκφράζει τα θερμά θερμά συγχαρητήρια στους αστυνομικούς της Ασφάλειας Λαμίας, που κατάφεραν μέσα σε ελάχιστο χρόνο να εξιχνιάσουν μια αποτρόπαια δολοφονία που πάγωσε την τοπική κοινωνία.
Με αυταπάρνηση, επιμονή και ψυχικό σθένος, έφτασαν στη σύλληψη του δράστη και έδωσαν μια πρώτη απάντηση στη φρίκη και την αδικία. Δεν είναι απλώς “το καθήκον τους” — είναι μια καθημερινή μάχη που δίνουν χωρίς τα απαραίτητα μέσα, χωρίς τις συνθήκες που τους αξίζουν, και όμως στέκονται όρθιοι. Δουλεύουν αθόρυβα, ξεπερνώντας ωράρια, κόπωση και ελλείψεις, χάριν στο φιλότιμο και την πίστη τους στην αποστολή τους, έχοντας πολλάκις στο παρελθόν αποδείξει την αξία τους. Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ”
