Δεν
θα επαναλάβω την κρισιμότητα της αναμέτρησης ωστόσο, γιατί τις προηγούμενες
ημέρες το έχουμε υπέρ αναλύσει και πλέον είναι γνωστή σε όλους. Αυτοί που
πρέπει και θέλουν να βρεθούν στο ΔΑΚ το μεσημέρι θα το κάνουν ενώ οι υπόλοιποι
θα αρκεστούν σε μια οθόνη καφετέριας με ένα φρέντο συντροφιά….

Όμως είναι θέμα τιμής. Μην γελοιόμαστε. Καλώς ή κακώς για δεύτερη συνεχή χρονιά
η Λαμία έχει την τύχη (ή την ατυχία) να δώσει το κρισιμότερο παιχνίδι της
απέναντι στην “Ελαφρά Ταξιαρχία”. 

Δεν θα σταθώ ούτε στα όσα ακούγονται περί στησίματος, καλών σχέσεων και άλλα
τέτοια…
Η Λαμία έχει την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να νικήσει το σημερινό παιχνίδι και
οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα θα φέρει….μουρμούρες στον κόσμο της. Και
δικαιολογημένα.

Περίπου τέτοιο καιρό πέρυσι, με την ομάδα να  διεκδικεί την άνοδο για
πρώτη φορά στην ιστορία της στην μεγάλη κατηγορία, περίπου 5000 κόσμος βρέθηκε
στο ΔΑΚ για να ωθήσει την ομάδα στη νίκη που θα την έφερνε παράλληλα και στην
πρώτη θέση…

Αντ’ αυτού, η ομάδα στάθηκε κατώτερη των περιστάσεων έμεινε στο 0-0 
κάνοντας δώρο τον τίτλο στους “Ιεχωβάδες”. Φέτος θα του κάνει ακόμη
ένα σπουδαίο δώρο; Αυτό της παραμονής; Την ίδια ώρα που η Λαμία ματώνει κάθε
φορά μέσα στην Ριζούπολη; Την ώρα που η Λαμία με νίκη ξεμπερδεύει και μπορεί να
ξεκινήσει από τώρα το χτίσιμο της επόμενης πιο απαιτητικής χρονιάς;

Τα πράγματα συνεπώς είναι πολύ απλά.

Νικάς,μένεις
κατηγορία, κλεινεις στώματα και συνεχίζεις..