Ήρθε στη Λαμία με δάφνες, να ηγηθεί της προσπάθειας, να λύσει μια για πάντα το πρόβλημα στο γκολ και η εκκίνηση του μοιαζει εκκωφαντική για τα δεδομένα του ΠΑΣ Λαμία.

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Μπορεί να βρισκόμαστε ακόμη στον Αύγουστο, μπορεί να ολοκληρώθηκε μόνο η 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος αλλά ήδη στον ΠΑΣ Λαμία έχει αρχίσει να γίνεται η απόσβεση της πιο ακριβής και ηχηρής μεταγραφής του.

Ο “Δον Κιχώτης” των κυανόλευκων (έχει χαρακτηριστεί πολλάκις έτσι λόγω του παρουσιαστικού του) επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Λαμίας έχοντας στο μυαλό του έναν και μόνο στόχο! Να ευχαριστηθεί το ποδόσφαιρο σε μια χώρα που λατρεύει.

Στα 33 του χρόνια, έπειτα από σεζόν πρωταθλητισμού στον Παναθηναϊκό και μια χρονιά με ειδικό βάρος στην πρώην του, Λέγκια, είχε μπροστά του διάφορες επιλογές.

Να επιστρέψει εκεί που ξεκίνησαν όλα, να γυρίσει ξανά στο νησί της Αφροδίτης για λογαριασμό άλλης ομάδας αυτή τη φορά, να έρθει εκ νέου στην Ελλάδα σε έναν σύλλογο με υψηλότερο στόχο αυτή τη χρονιά.

Το δήλωσε στα πρώτα του λόγια ως παίκτης της Λαμίας: “Μέτρησε για εμένα η επιμονή της ομάδας, η αγάπη του κόσμου και οι στόχοι για τη νέα σεζόν”.

Κάπως έτσι, αυτόματα ερμηνεύτηκε η παρουσία του Ισπανού επιθετικού στο μυαλό των φιλάθλων ως ο παίκτης με το μεγαλύτερο ειδικό βάρος, ο παίκτης που έχει στις πλάτες του την επιθετική λειτουργία της ομάδας με αρκετούς και δικαιολογημένα ως ένα σημείο, να αμφιβάλλουν για το αν θα καταφέρει να σηκώσει αυτό το βάρος, ή θα λειτουργήσει ανασταλτικά για τον ίδιο.

Δύο μόλις αγωνιστικές μετά την έναρξη, η Λαμία έχει την καλύτερη συγκομιδή της σε επίπεδο Super League. Ποτέ ξανά στο παρελθόν δεν ξεκίνησε τη χρονιά με 4 βαθμούς στα πρώτα δύο παιχνίδια και μάλιστα με αντιπάλους ομάδες των περσινών play offs με τις όποιες αλλαγές τους!

Τα δύο γκολ και η μία ασίστ του Καρλίτος, αποδεικνύουν με το καλημέρα, πως ο Ισπανός ήρθε εδώ για να ευχαριστηθεί το ποδόσφαιρο, να προσφέρει αυτό που ξέρει να κάνει καλά, πώς δεν μασάει από “τίτλους”, από βάρη και από κριτική.

Η Λαμία, έψαχνε για να το αποδώσω λυρικά έναν “μολυβένιο στρατιώτη, αυτόν που έψαχνε να βρει” έναν ποδοσφαιριστή που θα της δώσει το κάτι παραπάνω στην επίθεση.

Μέχρι στιγμής, αρκετά άγουρα ακόμη, ο Καρλίτος είναι απλά “…ένας ακόμη Δον Κιχώτης που ζει στον κόσμο του και να τον νιώσεις δεν μπορείς…”

Το πώς θα εξελιχθεί η παρουσία του εδώ και αν θα γίνει ο ηγέτης της ομάδας κανείς δεν μπορεί να το ξέρει, αυτό που γίνεται αντιληπτό εντελώς κυνικά, είναι πως ο Ισπανός ήρθε εδώ για να δώσει λύση στο γκολ και το κάνει ταπεινά, απλά, απολαμβάνοντάς το!

ΥΓ. Δεν πέρασε πολύς καιρός από το φιλικό με τον Ατρόμητο και τις πρώτες ηχηρές γκρίνιες. Σας είχα γράψει πως καμιά σχέση δεν θα είχε αυτό που είδαμε κόντρα στον Ατρόμητο, με αυτό που θα παρουσίαζε ο Λεωνίδας Βόκολος με την έναρξη του πρωταθλήματος. Οι δύο πρώτες αγωνιστικές δικαιώνουν εμένα, αλλά πολύ περισσότερο τον ίδιο τον Λεωνίδα Βόκολο και τους συνεργάτες του…. Έπεται η συνέχεια!

Μη σας αγχώνει η θερινή ραστώνη

ΥΓ2. “Δεν είμαι εγώ,
δεν είμαι εγώ ο μολυβένιος σου στρατιώτης
Δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ
αυτό που έψαχνες να βρεις
Είμαι απλά είμαι απλά
ένας ακόμα Δον Κιχώτης
που ζει στον κόσμο του
και να τον νιώσεις δεν μπορείς”