Το ταλέντο δεν αρκεί από μόνο του για να πάει έναν ποδοσφαιριστή μέχρι το τέλος της επιθυμητής διαδρομής, στο απόγειο της δόξας ή στην προσαρμοσμένη για τα στάνταρ του καταξίωση. Πέρα από τη δουλειά, τις θυσίες, την συνεχή εγρήγορση πολλές φορές τη διαφορά μπορούν να την πετύχουν οι επιλογές. Όχι απαραίτητα σωστές ή λανθασμένες. Απλά, επιλογές.
Η σημασία του να ορίζεις μόνος σου την μοίρα σου, να χαράζεις την δική σου πρόταση όταν το πλάνο της άφεσης στα χέρια των κάθε λογής μεντόρων κατευθύνει σε αδιέξοδο. Για ένα παιδί 20 χρονών, που έπρεπε να αφομοιώσει όλα τα tips ενός δήθεν ποδοσφαιρικού life coach που προηγήθηκαν, μόλις στην αφετηρία της «χωρίς την ταμπέλα του teenager» ζωής του, χρειάζεται να έχεις «καπέλο», για να το… βγάλεις χωρίς δεύτερη σκέψη ενώπιον του.
Κάπως έτσι, ο Λάζαρ Ρόμανιτς επέλεξε. Και επέλεξε το μέλλον του, από το ενδεχόμενο να μείνει δέσμιος ενός αποτυχημένου παρελθόντος στην προστασία της γειτονιάς του, του Νόβι Μπανόβτσι. Διότι, το μεγάλο Βελιγράδι και το «σπίτι» του Ερυθρού Αστέρα όπου ανδρώθηκε, τον κρατούσαν κλειδωμένο από το παιχνίδι στην «αυλή».
Ο 21χρονος, πλέον, εξτρέμ της Λαμίας μπήκε ξανά στον ομαλό δρόμο της ποδοσφαρικής ωρίμανσης, από τη μετ’ εμποδίων λωρίδα της σκληραγώγησης και του «τσαγανού». Όταν η ομάδα της Φθιώτιδας τον έκανε δικό της το καλοκαίρι του 2018, ουσιαστικά παραλάμβανε ένα ημικαμμένο «wonderkid» που δεν κατάφερε να στεριώσει στην ομάδα του «Ζβέζντα». Κι όμως, οι περγαμηνές που τον συνόδευσαν από την έναρξη της πορείας του στην Κ19 του συλλόγου ως τον πρώτο του δανεισμό στην ΟΦΚ Βελιγραδίου το Φεβρουάριο του 2017 ήταν αν μη τι άλλο χαρακτηριστικές ενός φέρελπι.
Στα 19 του, δήλωνε πεπεισμένος ότι μπορεί να γίνει ο νέος Ντάρκο Πάντσεφ. Ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς, ωστόσο, δεν πείστηκε για τις ικανότητες του, σε αντίθεση με παίκτες όπως οι Λούκα Άτζιτς (νυν Άντερλεχτ), Λούκα Ίλιτς (νυν Μπρέντα) και Μίλος Γιοβάνοβιτς (νυν Μπουντούτσνοστ) κι έτσι μπροστά στα 116 γκολ του Σκοπιανού «τοτέμ» αντιπαρέβαλλε ακούσια του το μηδέν. Το μοναδικό του τέρμα και οι δεκάδες συμμετοχών του ως επαγγελματίας εντός σερβικών συνόρων σημειώθηκαν ως παίκτης της ΟΦΚ και της Μπόρατς, στην οποία έπαιξε δανεικός τη σεζόν 2017/18 και βρήκε για πρώτη φορά ρυθμό.
«Θεέ μου, δεν θα είμαι ο πρώτος ή ο τελευταίος παίκτης που θα αφήσει το Μαρακανά»
Έτσι κι έγινε. Με ειλημμένη την εξαίρεση από τα μελλοντικά πλάνα της πρώτης ομάδας, o Ρόμανιτς στράφηκε στον επόμενο σταθμό της καριέρας του και εύλογα εστίασε στην προοπτική του εξωτερικού. Αφού έπιασε το σήμα των «ραντάρ» της ιταλικής Κάρπι, η Λαμία έκανε δυναμική κίνηση, ενέταξε δοκιμαστικά τον παίκτη σε αρχικό στάδιο για να διαπιστώσει τη συμβατότητα του με το… ιδιαίτερο ελληνικό πρωτάθλημα και τα «θέλω» του Μπάμπη Τεννέ κι έτσι η πρώτη εκτός συνόρων μεταγραφή του ήταν γεγονός.
Στην παρθενική του σεζόν με τους Λαμιώτες, ο 21χρονος φορ με ευχέρεια να προσφέρει και στα άκρα της επίθεσης όποτε του ζητηθεί, πήρε ευκαιρίες, κυρίως στο Κύπελλο όπου αγωνίστηκε πέντε φορές σκοράροντας και το μοναδικό του γκολ (στην «εφτάρα» κόντρα στον Απόλλωνα Λάρισας), ενώ παράλληλα γεύτηκε σε επαρκές βαθμό την εμπειρία της Superleague, μετρώντας συνολικά επτά συμμετοχές, ανάμεσα τους και ένα 90λεπτο στην Τούμπα απέναντι στον ΠΑΟΚ.
Ο ερχομός του Σωτήρη Αντωνίου το περασμένο καλοκαίρι όχι μόνο δεν επηρέασε την εξέλιξη του αλλά μάλιστα την διευκόλυνε, αφού στο φετινό πρωτάθλημα έχει κερδίσει θέση βασικού εξαρχής. Το γκολ, μάλιστα, στην πρεμιέρα απέναντι στον Παναθηναϊκό, παρείχε τους καλύτερους οιωνούς για μια σημαντική σεζόν για τον ίδιο, ο οποίος συνεχίζει να δομεί ένα αγωνιστικό προφίλ εργατικότητας και πολλαπλών ρόλων πάνω στο χορτάρι.
Είτε ως παρτενέρ του Καραμάνου στην κορυφή, στα σύνθετα ματς με ΑΕΚ και Ολυμπιακό, αλλά κυρίως σε ρόλο αριστερού εξτρέμ, ο Ρόμανιτς προσφέρει πλάτος αλλά και κάθετες κινήσεις στην αντίπαλη περιοχή, εκεί όπου «πατάει» συχνά, συνέπεια της εκμάθησης του ως μοναδικός προωθημένος. Φυσικά, οι δείκτες του στο σκοράρισμα δεν έχουν φτάσει το επίπεδο «αποκάλυψης», καθώς το ένα τέρμα του φέτος έχει προκύψει ανάμεσα 13 τελικές προσπάθειες, οι έξι των οποίων στο ματς απέναντι στη Λαμία (0-0), όντας δυνατόν να δώσει στην ομάδα του την πολύτιμη νίκη αν ήταν πιο ψύχραιμος στις εκτελέσεις του, αν και το καταβρεγμένο τερέν δεν συνέδραμε ανάλογα. Και λέμε πολύτιμη, διότι θα ήταν η πρώτη στο φετινό πρωτάθλημα για τη Λαμία. Πολύ περισσότερο, γιατί μια νίκη που δεν έρχεται ισοδυναμεί με έναν εξίσου δυνατό τριγμό στη θέση του τεχνικού ηγέτη του συλλόγου.
Χωρίς, βέβαια, αυτό να προϋποθέτει περιπέτειες στο ρόλο βασικού που έχει αποκτήσει, ο Λάζαρ Ρόμανιτς έχει ανάγκη από σταθερό περιβάλλον για να συνεχίσει το «χτίσιμο» μιας πλήρους ταυτότητας και να προσδώσει τα από τον ίδιο και από τους γύρω του αναμενόμενα. Για να γίνει ο «Αστέρας» που ονειρευόταν, έστω και χωρίς την ερυθρόλευκη απόχρωση που προς στιγμήν τον έκανε να ξεθωριάσει.
