Η ημέρα της Τσικνοπέμπτης στην Λαμία είναι συνυφασμένη  με κοψίδια, τσίκνα, κλαρίνο και κρασί. Πολύ κρασί. Χθες η Λαμία άλλαξε λίγο τα έθιμα, τσίκνησε με γαύρο όπως γράφτηκε από πολλούς αλλά κράτησε το σημαντικότερο κομμάτι του εθίμου. Μας χάρισε το καλύτερο μεθύσι..

Τώρα που το μυαλό επανήλθε στη θέση του, αφενός από τον χθεσινό θρίαμβο και αφετέρου από το μηχανάκι του Σπανού κυνηγώντας το λεωφορείο της ομάδας στην εθνική, ήρθε η ώρα να πούμε δύο λόγια για την Λαμία και το χθεσινό θρίαμβο της… 

Τα έχουμε πει πολλές φορές αλλά αυτή η φορά θα είναι διαφορετική. Σας γράφω αυτές τις γραμμές την ώρα που η Λαμία βρίσκεται στους “4” του Κυπέλλου Ελλάδος, έχοντας αφήσει εκτός Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και…έπεται η συνέχεια… Είναι η δεύτερη φορά που το κάνει.. Την πρώτη, πριν από 47 χρόνια στα ημιτελικά είχε αντιμετωπίσει τον ΠΑΟΚ. Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να μην είναι. Αλλά και να είναι; Ποιο το πρόβλημα; Ίσα ίσα.. Πάμε για έναν ακόμα θρίαμβο…

Η Λαμία είναι η τρίτη ομάδα στην ιστορία του θεσμού που άφησε εκτός Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Το θέμα είναι πως οι προηγούμενες δύο είχαν κατακτήσει και το Κύπελλο… Δύσκολο; Ναι, αλλά όχι ακατόρθωτο. Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για αυτή την Λαμία.

Για μια Λαμία η οποία απέκτησε χαρακτήρα και αγωνιστική ταυτότητα με την έλευση του Μάκη Χάβου, που είναι κοντά στην παραμονή της 7 στροφές πριν το φινάλε και που η φανέλα της έχει βαρύνει στην 2η μόλις χρόνια της στην Super League…

Είναι πραγματικά κρίμα που ο Λεβαδειακός και ο Υφυπουργός χάλασαν το…πάρτι της Κυριακής. Οι εκτιμήσεις μιλούσαν για πάνω από 500 φιλάθλους στο πέταλο του ΔΑΚ Λιβαδειάς. Δεν πειράζει. 

Ίσως είναι καλύτερα. Ίσως είναι μια ευκαιρία να δούμε ένα κατάμεστο ΔΑΚ την ερχόμενη Κυριακή με τον ΠΑΣ Γιάννενα και την Λαμία να παίρνει τη νίκη και συνάμα να κατοχυρώνει την παραμονή της στην κατηγορία… Ο ενθουσιασμός είναι τεράστιος αλλά ας μείνουμε λίγο στο χθες…

Νιώθω πράγματι πολύ τυχερός που βρέθηκα χθες στο Καραϊσκάκη. Και ακόμη πιο τυχερός που είδα την Λαμία να λυγίζει εκεί μέσα τον Ολυμπιακό.. Άκουγα με προσήλωση μεγαλύτερους συναδέλφους να αφηγούνται στιγμές και ταξίδια που έγραψε η ομάδα ιστορία στις μικρές κατηγορίες. Όμως αυτό που έζησα χθες είμαι σίγουρος που δεν συγκρίνεται με τίποτα. Γιατί είναι αλλιώς να το ζεις από μέσα. Είναι διαφορετικό να πανηγυρίζεις μέσα σε μια καυτή έδρα μια πρόκριση και να σε κοιτούν χωρίς να έχουν να πουν τίποτα. Τι να πουν;

Είναι από τις στιγμές που σίγουρα δεν διαγράφεις ποτέ από το μυαλό σου. Στιγμές που θα τις διηγείσαι και στα παιδιά και τα εγγόνια σου μετά από χρόνια. Όπου και αν είναι αυτή η ομάδα…

Αλλά θα διηγούμαστε και την συνέχεια. Τα παιχνίδια των ημιτελικών…Όποιος και αν είναι ο αντίπαλος. Η Λαμία έχει κερδίσει τον σεβασμό όλων και όποιος και αν είναι ο αντίπαλος θα την αντιμετωπίσει με φόβο..Και αυτό είναι από μόνο του σπουδαίο. Η Λαμία διανύει τις καλύτερες στιγμές της ιστορίας της…

Και αυτό που έχουμε να κάνουμε όλοι μας είναι να το ζήσουμε. Να ζήσουμε το τώρα. Ήταν όνειρο πολλών ετών… Ας πανηγυρίσουμε και για αυτούς που είχαν όνειρο να δουν την ομάδα να πρωταγωνιστεί και δεν είναι πια μαζί μας…Είμαι σίγουρος πως εκεί πάνω έχουν στήσει το δικό τους πανηγύρι και ακόμα δεν έχουν…ξεμεθύσει…

ΥΓ. Όλοι μας είχαμε δικαίωμα στο όνειρο. Μέχρι που ήρθε στην ομάδα ο Μάκης Χάβος να μας τα κάνει πραγματικότητα…

ΥΓ2. Πράγματι σχολιάστηκε έντονα η εμφάνιση του Σαράνοφ χθες στο Φαληρικό γήπεδο από πολλούς. Προσέχουμε για να έχουμε και του χρόνου…Γιώργο Μουντάκη τι έχεις κάνει φέτος??? RESPECT! 

ΥΓ3 Καμία δικαιολογία πλέον για άδεια καθίσματα στο ΔΑΚ. Απολύτως καμία και αυτή τη φορά το εννοούμε.. Τι άλλο να κάνει αυτή η ομάδα για να την στηρίξει ο κόσμος; Να πάει τελικό; Θα γίνει και αυτό και τότε να σας δω…