Δύο ομάδες που μάχονται για την παραμονή. Δύο ομάδες από την ίδια Περιφέρεια! Δύο ομάδες με σπουδαίο παρελθόν. Δυο σύλλογοι που σε λίγες ώρες διεκδικούν κάτι περισσότερο από ένα τρίποντο. Σε αυτό το ντέρμπι, ποιος θα χαμογελάσει;

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Για κάποιους η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο! Κάποιοι μάλιστα το προτιμούν παγωμένο! Κάτι τέτοιο θα ψάξει αύριο ο Λεβαδειακός στο παιχνίδι απέναντι στον ΠΑΣ Λαμία! Εκδίκηση, για τον υποβιβασμό του 2023. Εκδίκηση στο ίδιο γήπεδο που υποβιβάστηκε. Ψάχνοντας αυτή τη φορά μια νίκη που ουσιαστικά θα καταδικάσει σε υποβιβασμό τον αντίπαλο! Σε ένα παγωμένο ΔΑΚ, αναζητώντας το αντίστοιχο πιάτο.

Έχουμε λοιπόν από τη μία πλευρά, το ένστικτο της διάκρισης και της “δικαίωσης”. Το ένστικτο της εκδίκησης. Και από την άλλη το ένστικτο της επιβίωσης. Το οποίο δεν έχει ξυπνήσει ακόμη για το σύνολο του Θανάση Στάικου και που αύριο είναι η τελευταία ευκαιρία για να το κάνει. Έχει ένα ατού. Για πρώτη φορά ο ΠΑΣ Λαμία θα είναι πάνοπλος. Χωρίς πονοκεφάλους. Με μόνη απουσία τον Σακόρ ο οποίος δεν βοήθησε ιδιαίτερα όσο αγωνίστηκε. Θα είχε και ένα δεύτερο αβαντάζ. Τον κόσμο, όμως φέτος, ίσως και δικαιολογημένα ως ένα βαθμό, του έχει γυρίσει την πλάτη. Έχει όμως και ένα ντεσαβαντάζ. Την πίεση του αποτελέσματος. Δεν υπάρχει άλλο πέρα από τη νίκη.

Ποιος θα επικρατήσει; Συνήθως το ένστικτο της επιβίωσης μοιάζει πιο δυνατό από οποιοδήποτε άλλο. Είναι όμως;

Aν αύριο τέτοια ώρα η Λαμία έχει ηττηθεί, αυτό πρακτικά θα σημαίνει υποβιβασμός. Με τη διαφορά από την διακεκαυμένη ζώνη στο -12, με πιο δύσκολο πρόγραμμα από τον “τελευταίο επιζώντα” Λεβαδειακό και με την εικόνα που ενδεχομένως παρουσιάσει που δεν θα είναι ικανή να φέρει τη νίκη, θα μιλάμε για βέβαιο υποβιβασμό. Ακόμη και αν υπάρχει μπροστά η πρωτόγνωρη διαδικασία των play outs με 10 παιχνίδια!

Αν κανείς δεν χαμογελάσει και πάλι τα πράγματα θα παραμείνουν δύσκολα για τους κυανόλευκους, θα παραμείνουν μαζί όμως και οι μαθηματικές ελπίδες για την συνέχεια.

Τώρα, αν καταφέρει και νικήσει, για πρώτη φορά εντός έδρας έπειτα από 1 χρόνο και δεύτερη συνολικά στη σεζόν, θα έχει, ή μπορεί, να έχει, πολλαπλά οφέλη!

Αρχικά θα ξαναμπεί γερά στο κόλπο της παραμονής, μειώνοντας στο -6 από τον Λεβαδειακό την ίδια ώρα που η Καλλιθέα θα δίνει τη δική της μάχη στο Περιστέρι. Εν συνεχεία, θα αποκτήσει ψυχολογία για τα επόμενα παιχνίδια. Επίσης θα έχει δικό της, ενδεχόμενο πλεονέκτημα με τους Βοιωτούς σε περίπτωση ισοβαθμίας (με δύο αναμετρήσεις μεταξύ τους να απομένουν). Σίγουρα όμως δεν θα έχει καταφέρει τίποτα περισσότερο.

Σε περίπτωση νίκης, η Λαμία θα πρέπει να επενδύσει στο αποτέλεσμα και να παρουσιάσει ανάλογη εικόνα στη συνέχεια. Θα κρατά δηλαδή, τη τύχη στα δικά της πόδια. Ακόμη και ας μην είναι σε θέση να την ορίσει, θα έχει τη δυνατότητα να την…ξεγελάσει!

ΥΓ. Σε λίγες ώρες, έτσι ή αλλιώς θα γραφτεί ακόμη μία σελίδα στο βιβλίο της κυανόλευκης ιστορίας. Μακάρι να είναι ίδιας απόχρωσης. Αν όχι, αν το πράγμα στραβώσει και η σελίδα βγει σκούρα, θα πρέπει να βάλουμε τη λογική μπροστά από το συναίσθημα! Άπαντες.

ΥΓ2. Σπάνια μιλώ για διαιτησίες. Ο Τάσος Σιδηρόπουλος είναι ανεπιθύμητος για τον ΠΑΣ Λαμία! Είναι άλλωστε από τους ελάχιστους διαιτητές που οι αποφάσεις του ανάγκασαν τους κυανόλευκους να εκδόσουν ανακοίνωση σε ένα παίχνιδι με τον Άρη γράφοντας ” Σιδηρόπουλε, είσαι το σκοτάδι του ελληνικού ποδοσφαίρου”. Μακάρι το αρνητικό πρόσημο των διαιτησιών του σε παιχνίδια της Λαμίας (1 νίκη, 6 ισοπαλίες, 6 ήττες) να μην βρει συνέχεια αύριο. Μακάρι, ότι συμβεί, να συμβεί εντός των 4 γραμμών του γηπέδου από τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. Διαφορετικά αμφιβάλω αν θα επικρατήσει η λογική που λέγαμε νωρίτερα!