Ακολουθήστε μας

Απόψεις

ΠΑΣ Λαμία: Πρώτη φορά δεν έμεινε στον…άσσο! (pics)

Η Λαμία προετοιμάζεται για την 4η διαδοχική της συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Super League και από το 2017, είναι η πρώτη που κατόρθωσε να διατηρήσει “κορμό” στη θέση κάτω από τα γκολποστ.

Χωρίς αλλαγές στο τιμ των τερματοφυλάκων ξεκινά τη νέα σεζόν ο ΠΑΣ Λαμία, για πρώτη φορά από τη μέρα που πανηγύρισε την άνοδο στη Super League.

Tότε ήταν ο Βαγγέλης Πίτκας που διατηρήθηκε από το ρόστερ της προηγούμενης σεζόν, με τους Νίκο Παπαδόπουλο και Νίκο Μελίσσα να τον πλαισιώνουν. Την αμέσως επόμενη σεζόν ήταν ο Μελίσσας αυτός που διατηρήθηκε στο ροστερ με νέο δανεισμό από τον ΠΑΟΚ, με τους Μπόγιαν Σαράνοφ, Γιώργο Μπαντή και Παναγιώτη Κατσίκα να έρχονται να συνθέσουν ένα υπερπλήρες σύνολο κάτω από τα γκολποστ.

Την περσινή σεζόν ήταν η σειρά του Παναγιώτη Κατσίκα να παραμείνει και να υποδεχθεί τους Κώστα Θεοδωρόπουλο, Νταμίρ Κάχριμαν και Μάρκο Βελλίδη, με τον τελευταίο να φεύγει λίγους μήνες μετά και τον Ντέιβις Επασί να γίνεται κάτοικος Λαμίας τον περασμένο Γενάρη. Πάντα με τον Νίκο Σόμογλου να βρίσκεται ως μια έξτρα λύση, ο οποίος ωστόσο από το καλοκαίρι αποτελεί παρελθόν.

Φέτος, είναι η πρώτη φορά που η Λαμία διατηρεί και τους 3 τερματοφύλακες, με τους οποίους ολοκλήρωσε την προηγούμενη σεζόν, με τον Νίκο Τρόπουλο να έρχεται από την  Κ-19 ως τέταρτος.

 

Σημάδια εμπιστοσύνης και σταθερότητας


Η αλήθεια είναι ότι και οι τρεις τους πραγματοποίησαν σε γενικές γραμμές και δεδομένων των συνθηκών καλή σεζόν. Με 3 αλλαγές προπονητών, οι Κατσίκας, Θεοδωρόπουλος και Επασί είχαν αξιόλογες εμφανίσεις, με τις κακές τους μέρες να λησμονούνται στην γενικότερη εικόνα τους. Όπως για παράδειγμα το ντεμπούτο του Γάλλου στην Κρήτη. Σίγουρα δεν ήταν αυτό που ονειρευόταν όμως η σκληρή δουλειά του αντέστρεψε και το εις βάρος του κλίμα, όντας εξαιρετικός στη διαδικασία των play out. Και έτσι από…φευγάτος έγινε….11αδάτος.

Επίσης ο Θεοδωρόπουλος. ‘Εδωσε μάχη να πάρει φανέλα βασικού στην αρχή με τον Μάρκο Βελλίδη, την κέρδισε επάξια. Πολλοί θα θυμάστε τη λάθος έξοδο στο Αγρίνιο με τον Παναιτωλικό που έφερε στο τέλος το γκολ της ισοφάρισης για τους Αγρινιώτες όμως η εικόνα του σε εκείνο το παιχνίδι ήταν εξαιρετική. Σχεδόν αλάνθαστη αν δεν είχε υποπέσει στο πέναλτι το οποίο είχε κερδίσει έξυπνα ο Ντάουντα στο τέλος.

Άφησα τελευταίο τον Παναγιώτη Κατσίκα. Τον βενιαμίν της παρέας. Ο Κατσίκας είναι ταλαντούχος. Τον πιστεύουν πολύ στη Λαμία, ωστόσο οι συγκυρίες, αν πιστεύετε σε αυτές δεν τον έχουν βοηθήσει ιδιαίτερα να δείξει το ταλέντο του. Αν και από μία τέτοια, βρέθηκε να παίζει για πρώτη φορά με την φανέλα της Λαμίας, σε ένα ματς Κυπέλλου με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό. Είχε αντικαταστήσει τότε τον Γιώργο Μπαντή.

Από συγκυρία είχε βρεθεί στην αρχική 11αδα στον 2ο ημιτελικό του Κυπέλλου την ίδια χρονιά, με αντίπαλο την ΑΕΚ στο ΔΑΚ, εκεί όπου η μπάλα του έπαιξε άσχημα παιχνίδια καταλήγοντας να την μαζέψει 4 φορές από την εστία του.  Κάπως έτσι βρέθηκε και φέτος να παίζει με αντίπαλο τον  ΠΑΟΚ στην Τούμπα, αντικαθιστώντας τον Μάρκο Βελλίδη σε ένα παιχνίδι που σίγουρα θυμάστε.

Ο Κατσίκας δουλεύει σκληρά, τόσο στο αγωνιστικό όσο και στο ψυχολογικό κομμάτι και είναι δεδομένο ότι θα πάρει τις ευκαιρίες του και φέτος. Το θέμα είναι πως πλέον δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια και πρέπει να τις αρπάξει από τα μαλλιά, για να δείξει την αξία του και να αποδείξει τι μπορεί να προσφέρει….

Επιστροφή από το παρελθόν με χαμηλά τη μπάλα….


Θα ήταν ανόητο να μιλάμε για τους τερματοφύλακες της ομάδας χωρίς να κάνουμε αναφορά στον προπονητή τερματοφυλάκων. Ο Γιάννης Ζαλαώρας επέστρεψε στην Λαμία τον περασμένο Ιούνιο με στόχο να προσφέρει και αυτός από το πόστο του στην πορεία της ομάδας.

Του πιστώνετε σίγουρα η….μετάλλαξη του Επασί στα play out, του πιστώνεται επίσης η σκληρή δουλειά με τον Κώστα Θεοδωρόπουλο και ο υγιής ανταγωνισμός των δύο για μια θέση στην 11αδα, αλλά και η αφοσίωση την οποία δείχνει για την περίπτωση του Κατσίκα και από πίσω του Τρόπουλου.

Άλλωστε, είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολύ καλά τον Σύλλογο και πάντα πρόσχαρος να προσφέρει στην ομάδα. Τον είδαμε στα δοκιμαστικά των υποδομών τον περασμένο Ιούλη, όπου πέρασε από το μικροσκόπιό του τους φερέλπιδες τερματοφύλακες, τον βλέπουμε να δίνει το παρόν και στις προπονήσεις των υποδομών δίνοντας βάρος στη δουλειά των παιδιών…

Ο ίδιος δεν μιλά συχνά για το έργο του, αφήνει το ίδιο το έργο που προσφέρει να μιλά για αυτόν και αυτό φαίνεται, αφού από όποια ομάδα και αν πέρασε μιλούν πάντα με τα καλύτερα λόγια…

Η σεζόν είναι προ των πυλών, η φετινή χρονιά θα είναι δύσκολη και απαιτητική και το τιμ των τερματοφυλάκων, σαν μια γροθιά είναι έτοιμο να δώσει το 101% για την επίτευξη των στόχων της ομάδας. Άλλωστε τα τελευταία χρόνια, πάντα η θέση του τερματοφύλακα στην Λαμία, αποτελούσε μια ξεχωριστή σταθερά!

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Σχόλια

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Απόψεις

“….τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε…”

Οι φιλαθλοι δε συγχωρούν αυτούς που από το ποδόσφαιρο εκπέσανε” θα μπορούσε να παραποιήσει κάνεις τα λόγια του Αργύρη Μπακιρτζή στην ταινία του Σταύρου Τσιώλη “Ας περιμένουν οι γυναίκες”

Γράφει ο Νίκος Μώκος 

Αυτό ήταν λοιπόν. Η Καλλιθέα έχοντας δημιουργήσει μια κανονική ομάδα, με αγωνιστικό πλάνο, χωρίς πολλές αλλαγές κατά τη διάρκεια της σεζόν, χωρίς εγωισμούς που μπαίνουν πάνω από την ομάδα, ήρθε και πήρε μια καθαρή νίκη απέναντι στην προβληματική Λαμία η οποία περισσότερο προσπάθησε να ξεγελάσει τον ίδιο της τον εαυτό παρά να διεκδικήσει στα ίσια την παραμονή της! Μια νίκη που βύθισε τους κυανόλευκους στον πάτο, στέλνοντάς τους ήδη, στη Super League 2!

Σε μια σεζόν που όπως έχω ξαναγράψει, το ποδόσφαιρο την τιμώρησε επειδή πήγε κόντρα στην λογική!

Ακατανόητες αποφάσεις το καλοκαίρι, ένα project που δεν λειτούργησε ποτέ, τα γνωστά πασαλείματα στην πορεία και μοιραία ο διαφαινόμενος υποβιβασμός.

Μπορεί η Καλλιθέα να ήταν η “πρωτάρα” της φετινής Super League 1, αλλά η Λαμία έπαιξε σαν τέτοια. Μια ομάδα που αν δεν ήξερες ότι έχει 7 χρόνια στην πρώτη κατηγορία, δεδομένα θα έλεγες ότι ανέβηκε πρώτη φορά και προσπαθεί να χτίσει κάτι χωρίς να έχει την τεχνογνωσία, την εμπειρία, την δυνατότητα να το κάνει. Έγινε δηλαδή ο φτωχός συγγενής….

Και ο κόσμος της ομάδας, αυτός που είναι, πάνω στη μέθη και την παραζάλη της περσινής επιτυχίας έβλεπε όλα αυτά να συμβαίνουν και σταδιακά ξυπνούσε, επανερχόταν. Σαν έναν εφιάλτη ο οποίος μετά από ένα ηδονικό όνειρο, επιστρέφει. Μόνο που αυτή τη φορά ήταν αμείλικτος. Δεν στήριξε την προσπάθεια. Δεν συγχώρησε τον “βιασμό της ποδοσφαιρικής λογικής”. Αυτό ακριβώς έκανε φέτος η Λαμία. Απλά το πήγε ένα βήμα πιο κάτω ξηλώνοντας εντελώς ότι είχε χτιστεί τα προηγούμενα χρόνια! Πήρα ένα ρίσκο μεγαλύτερο από αυτό που μπορούσε να αντέξει!

Με τον ήλιο τα βάζω, με τον ήλιο τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε! Αυτή τη λαϊκή ρήση επέλεξα για τίτλο γιατί ταιριάζει γάντι στην ομάδα. Αναζητήστε την ερμηνεία και θα καταλάβετε….

Ίσως να μην είναι κατάλληλη ώρα να κάνουμε το ταμείο, είναι μια καλή στιγμή όμως να αρχίσει η κουβέντα για την επόμενη ημέρα. Να αναλάβουν αυτοί που πρέπει τις ευθύνες τους. Και αυτοί που εμφανίζονται και αυτοί που εξαφανίστηκαν νύχτα σαν να μη συμβαίνει τίποτα….

Για να πάμε στο αγωνιστικό….

O Θανάσης Στάικος ήρθε στην ομάδα έχοντας πλήρη επίγνωση της κατάστασης. Προφανώς και δεν ευθύνεται καθολικά για αυτόν τον διαφαινόμενο υποβιβασμό, ίσως φταίει γιατί με τις δύο νίκες με Παναθηναϊκό και Βόλο έδωσε στον κόσμο την ελπίδα ότι η κατάσταση μπορεί να σωθεί. Την ώρα που δεν μπορούσε. Και δεν μπορούσε γιατί είχε να διαχειριστεί μια ομάδα που φέτος δεν έχει παίξει ποδόσφαιρο σε ένα ολόκληρο 90λεπτο.

Στην εποχή Στάικου ας πούμε έχουμε να θυμόμαστε ένα ημίχρονο στη Τρίπολη (το πρώτο), το δεύτερο ημίχρονο με τον Παναθηναϊκό, ένα δεκάλεπτο με τις Σέρρες και μια σοβαρότητα στη πρεμιέρα του με τον Άρη. Τίποτα περισσότερο.

Πως μπορεί κανείς να έχει απαιτήσεις από μια ομάδα πείραμα, που χτίστηκε σαν σε ένα όνειρο θερινής νυκτός, το οποίο μετατράπηκε σε εφιάλτη;

Πως μπορεί κανείς να μιλά για παραμονή όταν η ομάδα, Απρίλη μήνα, έπειτα από 30 μεταγραφές δεν μπορεί να δημιουργήσει φάση στην αντίπαλη εστία;

Ίσως αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές, ο Στάικος πράγματι να είχε οδηγήσει τη Λαμία στην παραμονή. Πιθανόν και ο ίδιος να αισθάνεται προδομένος από ορισμένους παίκτες του! Άλλα εργαλεία είχε στα χέρια του όταν ήρθε, με άλλα εργαλεία τελειώνει η σεζόν!

ΥΓ. Είχα γράψει αμέσως μετά το ματς με τον Παναθηναϊκό ότι ο Φουρτάδο μπορεί να ηγηθεί της προσπάθειας για ανατροπή, για παραμονή στην κατηγορία. Αρκεί να το πιστέψει και ο ίδιος. Όχι μόνο δεν τον πίστεψε, δεν προσπάθησε καν να μπει σε διαδικασία σκέψης. Είναι πλέον προφανές, μη γελιόμαστε, πως εκείνο ήταν το τελευταίο βράδυ που τον είδαμε να φορά τα κυανόλευκα! Και σε τελική ανάλυση το πρόσημο της παρουσίας του είναι ξεκάθαρα αρνητικό. Γιατί βύθισε την ομάδα εκτός από τον βαθμολογικό πίνακα, στην εσωστρέφεια! Και όχι δεν ψάχνουμε εξιλαστήριο θύμα.

Φωτογραφία: Γιάννης Σιμόπουλος

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Περισσότερα

Δημοφιλή