Ακολουθήστε μας

Απόψεις

…της Άρνης το πικρό νερό…

Published

on

Με το ελληνικό ποδόσφαιρο να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, τους διαιτητές που επιλέγονται να διαμορφώνουν αποτελέσματα και καταστάσεις, τις μικρομεσαίες ομάδες να γίνονται έρμαια των αποφάσεων αυτών έχοντας ανέλπιδες προσπάθειες σε ένα άπελπι πρωτάθλημα και της….Άρνης το πικρό νερό να στερεύει, οι τελευταίοι ρομαντικοί του αθλήματος μάλλον το έχουν γυρίσει ήδη σε κάτι άλλο…

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Δεν πέρασαν λίγες μέρες που σας είχα παραθέσει τις σκέψεις μου και την πεποίθησή μου ότι αυτή η Λαμία μπορούσε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας των αναμετρήσεων με τον ΠΑΟΚ φεύγοντας με θετικό αποτέλεσμα από την αφιλόξενη για αυτή Τούμπα. Και μπορεί το αποτέλεσμα να μην με δικαίωσε (αυτό είναι το τελευταίο έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα χθες) με δικαίωσε όμως η εικόνα της ομάδας στο χθεσινό παιχνίδι.

Μιας και μιλάμε για δικαίωση, ναι θα ήταν δίκαιο για τους κυανόλευκος με τέτοια εμφάνιση χθες να φύγουν με βαθμό ή βαθμούς από την Τούμπα. Αποτελεί γενική ομολογία και έχει μεγάλη βαρύτητα όταν ακούγεται και από την απέναντι πλευρά. Την υγιή! Γιατί πάντα υπάρχουν και ακρότητες.

Στο τακτικό κομμάτι του παιχνιδιού ας μην σταθούμε. Η Λαμία φάνηκε αρκετά διαβασμένη απέναντι στον ΠΑΟΚ, είχε τις ευκαιρίες της, τις οποίες πάλι δεν έκανε γκολ και από δικό της λάθος και πάλι δέχθηκε ένα “χαζό” γκολ που αν το είχε αποφύγει θα έφευγε με βαθμό. Αλλά αυτή είναι η διαφορά των μεγάλων ομάδων. Έχουν την ικανότητα να εκμεταλλευτούν το μισό λάθος για να πάρουν αυτό που θέλουν. Και μέχρι εκεί. Στο δεύτερο ημίχρονο οι αλλαγές ανέβασαν επίπεδο τη Λαμία, η οποία είχε την κατοχή της κυκλοφορίας και τις φάσεις στην Τούμπα όμως αυτό δεν ήταν αρκετό για να έρθει η ισοφάριση.

Τι είπα πριν; “Αυτή είναι η διαφορά των μεγάλων ομάδων;”.  Γράψτε λάθος! Όχι αυτά που έγιναν χθες στη Τούμπα δεν δείχνουν εικόνα μεγάλης ομάδας. Εμένα μου θύμισαν εικόνες από το Αγροτικός Αστέρας – Λαμία τον Απρίλιο του 2017 και άλλα παιχνίδια σε έδρες ομάδων Β’ Εθνικής.

Μόνο σε επίπεδο Β’ Εθνικής και κάτω βλέπεις μη διαπιστευμένους να σουλατσάρουν ανάμεσα στους πάγκους, ανθρώπους ασφαλείας να δημιουργούν εντάσεις με τον Διευθυντή Ποδοσφαίρου της Λαμίας και βοηθούς προπονητή να πετάνε μπάλες και να ρίχνουν αγκωνιές σε αντίπαλους ποδοσφαιριστές για να κάνουν καθυστερήσεις (κλήθηκε σε απολογία ο Κριστιάνο Μπάτσι).

Ναι, ο Γιώργος Κασναφέρης δεν φημίζεται για την ψυχραιμία του, αλλά ο ρόλος του στην ομάδα είναι ακριβώς αυτός. Να προφυλάσσει την ομάδα από αίσχη σαν τα χθεσινά. Από φαλτσοσφυρίγματα, προκλήσεις και άλλα όμορφα. Για αυτό και με τη λήξη έτρεξε να μπει μέσα και να διώξει τους ποδοσφαιρστές του, που κατευθύνονταν προς τον διαιτητή, στα αποδυτήρια.

Η χθεσινή νίκη του ΠΑΟΚ, με όποιον τρόπο και αν αυτή ήρθε, δεν τιμά κανέναν. Ούτε τον διαιτητή της αναμέτρησης που τα έκανε μαντάρα, ούτε τους λοιπούς που έκαναν τον πάγκο του δικεφάλου στο τελευταίο δεκάλεπτο στέκι για τσαμπουκάδες, ούτε φυσικά το προπονητικό τιμ που προσπάθησε με όποιο τρόπο εξωαγωνιστικά, να διαφυλάξει αυτό το υπερπολύτιμο 1-0 που δίνει στον προβληματικό ΠΑΟΚ ανάσα και ηρεμία για τη συνέχεια.

Διαιτησίες και συμπεριφορές σαν τις χθεσινές, δυστυχώς έχουμε συναντήσει πολλές φορές και θα συναντήσουμε αρκετές ακόμα στο μέλλον, στο ελληνικό πρωτάθλημα. Το θέμα είναι πόσο ακόμα θα αντέξουν οι μικρομεσαίες ομάδες, οι οποίες προσπαθούν να διακριθούν με ελάχιστη οικονομική βοήθεια σε σχέση με τους μεγάλους, να αντιμετωπίζονται εχθρικά από την διαιτησία, να αδικούνται κατάφορα και μετά να πίνουν της…’Άρνης το πικρό νερό για να ξεχάσουν και να συνεχίζουν μέχρι την επόμενη φορά…

ΥΓ. Δεν ξέρω αν η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών θα ήταν η λύση, αλλά αυτό το αστείο με τις μεροληπτικές μεταδόσεις των συνδρομητικών υπέρ των μεγάλων πρέπει να σταματήσει. Ναι οι οπαδοί των μεγάλων ομάδων φέρνουν το περισσότερο χρήμα από τις συνδρομές (αν θέλετε να το δούμε ωμά) αλλά κάθε δημοσιογράφος που σέβεται τον εαυτό του και το επάγγελμα που επέλεξε ή εν πάση περιπτώσει έτυχε να κάνει, θα πρέπει να κρατά την στοιχειώδη ουδετερότητα στους σχολιασμούς του.

ΥΓ2. Μπορεί από αυτή εδώ την σελίδα να προβάλουμε αποκλειστικά και μόνο τα τμήματα του ΠΑΣ Λαμία αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα βλέπουμε και μονόπλευρα. Για τη φάση του Μανούσου τα πράγματα μοιάζουν καθαρά. Δεν υφίσταται πέναλτι από τη στιγμή που ο επιθετικός της Λαμίας στη προσπάθειά του να βρει τη μπάλα κατεβάζει το κεφάλι προς την μπάλα και δεν είναι στη φυσική του θέση. Ναι ο αμυντικός παίζει επικίνδυνα αλλά το ίδιο επικίνδυνο μπορεί να θεωρηθεί το παίξιμο του Μανούσου. Αν το κεφάλι βρισκόταν σε φυσική θέση, θα είχαμε σαφώς πέναλτι. Βέβαια στον αντίλογο υπάρχει το δεδικασμένο με παρόμοια φάση στον περσινό τελικό Κυπέλλου. Άρα θα έπρεπε να ελεγχθεί το κατά πόσο βρίσκει ο Βιερίνια τον Μανούσο με το πόδι. Όσο για την κόκκινη κάρτα στον Μποάκιε. Εκεί δεν φαίνεται να πηγαίνει με τα δύο πόδια ή για πόδια ο επιθετικός της Λαμίας συνεπώς είναι τραβηγμένη η κόκκινη.

ΥΓ3. Η Λαμία φέτος παίζει επιτέλους ωραίο ποδόσφαιρο, έχει χτίσει ένα ποιοτικό σύνολο όμως η συγκομιδή είναι αυτή που μετράει στο τέλος και αυτή είναι φτωχή. Θυμίζει λίγο εποχή Πετράκη η φάση, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται…

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Απόψεις

«Καμιά ομάδα δεν λύγισε από το μπόι της αλλά από τη σκιά που της φόρεσαν.» / Γράφει ο Νίκος Μώκος

Στο ποδόσφαιρο υπάρχει μια παλιά, σχεδόν αυτονόητη αρχή: ό,τι δεν χτίζεις σωστά το καλοκαίρι, θα το βρεις μπροστά σου τον χειμώνα. Η Λαμία το καλοκαίρι παραβίασε αυτή την αρχή. Μπήκε στη σεζόν με μισή προετοιμασία λόγω των όσων γνωστών συνέβησαν τότε, με εκπτώσεις στον χρόνο, στη δουλειά, στη λεπτομέρεια. Αυτά δεν είναι θεωρητικά. Είναι η βάση του “επαγγελματικού” αθλητισμού. Και έτσι οφείλει να λειτουργεί ο ΠΑΣ Λαμία ακόμη και στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Όπως έμαθε τα τελευταία χρόνια.

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Κι όμως, για ένα σημαντικό διάστημα, η Λαμία έμοιαζε να αψηφά τη λογική. Να υπερβαίνει τα δεδομένα της. Εκεί πολλοί τα απέδιδαν στο brand name, στο «μέταλλο», σε νοοτροπία. Η αλήθεια είναι πιο σύνθετη και πιο απλή ταυτόχρονα.

Καθοριστικός παράγοντας αυτής της υπέρβασης ήταν ο Λάκης Παπανικολάου. Όχι επειδή είπε μεγάλα λόγια. Αλλά επειδή γνώριζε σε βάθος την πλειοψηφία του ρόστερ. Ήξερε τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ο κάθε ποδοσφαιριστής. Και κατάφερε για σημαντικό διάστημα να πάρει το 101% από τον καθένα. Αυτό είναι κάτι που το πιστώνεται. Δεν είναι εύκολο να φέρνεις έναν ποδοσφαιριστή στο όριό του χωρίς να τον σπας. Να δημιουργείς ένα σύνολο που λειτουργεί πάνω από το άθροισμα των μονάδων του.

Κάπου εκεί, ο δημόσιος λόγος ξέφυγε. Από τον ρεαλιστικό στόχο της εξάδας περάσαμε σε συζητήσεις περί ανόδου και πρωταθλητισμού. Προσδοκίες που φούσκωσαν σαν μπαλόνι πάνω από τα αποδυτήρια. Όμως ο στόχος από την αρχή ήταν καθαρός: η είσοδος στην εξάδα. Αυτός ήταν ο κανόνας. Όλα τα υπόλοιπα ήταν όνειρα που ειπώθηκαν πιο δυνατά απ’ όσο άντεχε η πραγματικότητα. Κι όταν τα όνειρα γίνονται απαιτήσεις, βαραίνουν τα πόδια.

Όμως το ποδόσφαιρο δεν ξεχνά. Όταν η βάση δεν είναι πλήρης, όταν η προετοιμασία είναι μισή, η σεζόν θα κάνει τον κύκλο της. Η αγωνιστική κάμψη φυσιολογικά θα ερχόταν.

Η αποχώρηση του Παπανικολάου και η έλευση του Βαγγέλη Στουρνάρα συνέπεσαν με αυτή ακριβώς τη φάση. Ο Στουρνάρας είναι ένας καλός και φερέλπις προπονητής. Ανέλαβε μια ομάδα στην κορύφωσή της που έμπαινε, αναπόφευκτα, σε κύκλο φθοράς. Η κριτική προς το πρόσωπό του οφείλει να λαμβάνει υπόψη το timing. Στο ποδόσφαιρο, το timing είναι συχνά πιο ισχυρό από την πρόθεση.

Δεν λέει κανείς ότι η εικόνα της Λαμίας είναι πλήρης. Δεν είναι. Αλλά με τις συνθήκες εκκίνησης, με τον τρόπο που στήθηκε η σεζόν, η ομάδα δεν μπορούσε ρεαλιστικά να διεκδικήσει κάτι πέρα από τον αρχικό της στόχο. Κι αυτός ήταν σαφής: η είσοδος στην εξάδα.

Και τώρα, μια Κυριακή μακριά, βρίσκεται μπροστά στην αλήθεια της. Με ένα θετικό αποτέλεσμα «κλειδώνει» εκτός απροόπτου την εξάδα. Δηλαδή επιτυγχάνει αυτό που έβαλε ως προορισμό όταν ξεκινούσε το ταξίδι. Κι όμως, αντί για προσμονή, ακούγονται διάφορα περί αφεντικού, χωριών και εκδίκησης. Σαν σε ταινία.

Αυτά τα παιδιά αξίζουν συγχαρητήρια. Γιατί αγωνίστηκαν σε δύσκολες συνθήκες, σήκωσαν βάρος προσδοκιών που δεν δημιούργησαν τα ίδια και εξακολουθούν να παλεύουν. Η κριτική πρέπει να έχει μέτρο και μνήμη. Να θυμάται από πού ξεκίνησε η ομάδα και ποιος ήταν ο στόχος της.

Και στο ποδόσφαιρο, καμιά φορά, το να στέκεσαι όρθιος είναι η μεγαλύτερη νίκη.  Ο ΠΑΣ Λαμία τούτη τη στιγμή δε χρειάζεται ούτε αόρατους εχθρούς, ούτε παραπάνω πίεση από όση αντέχει. Απλά, λίγη περισσότερη ποδοσφαιρική λογική. Σε όλους τους τομείς!

ΥΓ. Τσικνοπέμπτη σήμερα. Θα μπορούσε να γιορτάζεται αυτή η μέρα στον ΠΑΣ Λαμία. Δεν είναι και λίγο αυτό που είχε πετύχει αυτή η ομάδα τη Τσικνοπέμπτη του 2019 στο Φάληρο. “Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε” ή “διηγώντας τα να κλαις”;  

Το καλύτερο μεθύσι…/ Γράφει ο Νίκος Μώκος

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Περισσότερα

STAY SOCIAL – STAY LAMIARA.GR

homadamou

Δημοφιλή