Ακολουθήστε μας

Απόψεις

Το ποδόσφαιρο σε τιμωρεί όταν πας κόντρα στη λογική!

Η φετινή πορεία της Λαμίας στη Super League, από τον καλοκαιρινό σχεδιασμό μέχρι και το σήμερα θα πρέπει να διδάσκεται σε σεμινάρια ποδοσφαίρου. Ως παράδειγμα προς αποφυγή φυσικά!

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Και για να βάλει μια βάση στη κουβέντα μας ξεκαθαρίζοντας κάποια πράγματα από την αρχή, δεν αναφέρομαι στην απόφαση για μείωση του μπάτζετ! Είναι μια απόφαση που παίρνει αυτός που έχει το καρπούζι και το μαχαίρι! Το αν είναι αρεστή ή όχι στον κόσμο είναι μια άλλη ιστορία και άπαντες κρίνονται με βάση τη προσφορά τους.

Αυτό βέβαια δεν δικαιολογεί τα όσα “εγκλήματα” έγιναν στη πορεία!

Ομάδα πείραμα με Τεχνικό Διευθυντή “Πρωτάρη”


Της απόφασης μείωσης του μπάτζετ ακολούθησαν πέραν τον αποχωρήσεων και των λύσεων των συμβολαίων κινήσεις που δίχασαν! Πρώτα και κύρια η έλευση Μπάμπη Τεννέ σε ρόλο τεχνικού διευθυντή. Χωρίς να υπάρξει ποτέ επίσημη ανακοίνωση από την ομάδα, με τον ίδιο να συστήνεται ως τέτοιος σε δημόσιες τοποθετήσεις του, παρότι έβγαινε προς τα έξω πως πρόκειται για μια θέση….συμβούλου στην ομάδα!

Έπειτα, η έλευση του Μαρίνου Σατσιά, ενός άξιου και δουλεταρά προπονητή ο οποίος προσπαθούσε να χτίσει μια ομάδα για να μπορέσει να παράξει έργο!

Τα πρώτα καμπανάκια άρχισαν να χτυπούν με τις απανωτές ανακοινώσεις αμυντικών – μεσοαμυντικών.

Παρά τη μείωση του μπάτζετ θα μπορέσουμε να γίνει ένα πιο ορθολογικό χτίσιμο ρόστερ και όχι ρόστερ μιας ομάδας που θα κατεβαίνει για να μην δεχθεί περισσότερα από δύο γκολ και να χτυπήσει στη κόντρα με τον Φουρτάδο!

Τα δεύτερα καμπανάκια στη προετοιμασία και τις συμβουλές / παρατηρήσεις προς τους συνεργάτες του Μαρίνου Σατσιά στο Καρπενήσι! Εικόνες που δεν αρμόζουν σε μια επαγγελματική ομάδα.

Έπειτα το διαζύγιο και οι αιχμές του Κύπριου προπονητή φεύγοντας από τη Λαμία! “Ζητούσα φορ και μου έφερναν αμυντικούς”! 

Όλα αυτά έχουν έναν κοινό παρονομαστή! Ακούει στο όνομα Μπάμπης Τεννές ο οποίος αποφάσισε να κάνει στροφή στη καριέρα του και από ένας έμπειρος και καταξιωμένος τεχνικός να γίνει τεχνικός διευθυντής. Η Λαμία του έδωσε την ευκαιρία και εκ του αποτελέσματος μιλάμε για μια παταγώδη αποτυχία την οποία σχεδόν κανείς δεν ήθελε να δει κατάματα!

Επιστροφή Βόκολου και αναπτέρωση ηθικού


Η επιστροφή Βόκολου σε ένα σημείο που η ομάδα άρχισε να κάνει κοιλιά έπειτα από το απρόσμενο – αιφνιδιαστικό ξεκίνημα, ήρθε να αναπτερώσει λίγο της ελπίδες του κόσμου, αφενός διότι έλαβε εγγυήσεις (άγνωστο ποιες ακριβώς ήταν αυτές) και αφετέρου διότι είχε δείξει δείγματα γραφής με τη δουλειά του τις δύο προηγούμενες σεζόν!

Η ομάδα έμοιαζε και εξακολουθεί να μοιάζει εγκλωβισμένη στον σχεδιασμό της! 6 αποχωρήσεις (μέχρι στιγμής) 8 μεταγραφές, ένα ακατανόητο ράβε-ξήλωνε με στόχο να σωθεί το τρένο της παραμονής!

Ένα σύστημα το οποίο έμοιαζε και ακόμη μοιάζει με τις συνθήκες που επικρατούν μονόδρομος, ένας τρόπος παιχνιδιού που δεν θυμίζει τίποτα από ομάδα Super League 1.

O ΠΑΣ Λαμία αποδίδει το χειρότερο ποδόσφαιρο στην κατηγορία. Δυσκολεύεται να κάνει βασικά πράγματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο! Δεν μπορεί να κρατήσει μπάλα, δεν μπορεί να κάνει build up, δεν μπορεί να αλλάξει πάνω από τρεις πάσες, δεν μπορεί να ανακτήσει εύκολα κατοχές και όταν συμβαίνει τις χάνει στη συνέχεια. Δεν μπορεί να σκοράρει! Και πως να σκοράρει όταν δεν συμβαίνουν όλα τα προηγούμενα; Ένας μονοδιάστατος τρόπος παιχνιδιού ο οποίος θυμίζει ομάδες χαμηλότερων κατηγοριών!

Δεν θα κατηγορήσω τον Λεωνίδα Βόκολο! Δεν έγινε ξαφνικά κακός προπονητής. Φέρει ευθύνη όμως γιατί δεν τόλμησε. Δεν πήρε περισσότερα ρίσκα! Ξέρουμε όσοι ασχολούμαστε με το ρεπορτάζ της ομάδας πως πρόκειται για έναν προπονητή που παραμένει πιστός στο πλάνο του. Θέλησε να το υποστηρίξει σε πείσμα των αποτελεσμάτων μέχρι το διαφαινόμενο τέλος και δυστυχώς για όλους δε δικαιώθηκε!

Οι μεταγραφές του Ιανουαρίου θα έπρεπε να έχουν ενσωματωθεί πολύ νωρίτερα, πλέον βαθμολογικά το ποτάμι μοιάζει να μην γυρίζει πίσω.

Οι ευθύνες της διοίκησης είναι μεγάλες βλέποντας, ότι οικοδόμησαν τα προηγούμενα χρόνια, να καταρρίπτεται σαν χάρτινος πύργος με τη δική της σφραγίδα.

Ο κόσμος που καθησυχαζόταν το καλοκαίρι, έχει κάθε λόγο να ανησυχεί και ίσως με την διαφαινόμενη αλλαγή προπονητή θα ήταν μια καλή στιγμή να βγει μπροστά κάποιος από τους διοικούντες να βάλει κάποια πράγματα στη θέση τους.

ΥΓ1. Σχόλια του τύπου “Λευτεριά στον ΠΑΣ Λαμία” με βρίσκουν αντίθετο. Δεν μπορείς να μιλάς για “λευτεριά” στα διοικητικά μιας ομάδας η οποία πριν παραληφθεί από τη συγκεκριμένη διοίκηση ήταν μεταξύ Παλαμά και Ανθήλης. Με όλο το σεβασμό στις δύο περιοχές και τις ομάδες τους! Το αν έχει επέλθει διοικητικός κορεσμός και πρέπει να βρεθεί μια διαδοχή κατάσταση είναι μια συζήτηση που θα πρέπει να γίνει δημόσια βάζοντας κάτω τα δεδομένα και το καλό της ομάδας!

ΥΓ2. Ακούγονται πολλά σχετικά με την αναδιάρθρωση. Κανείς (μάλλον) δεν ξέρει αν αυτό το οποίο συζητιέται, δηλαδή η αύξηση των ομάδων θα έχει άμεση εφαρμογή από την επόμενη σεζόν. Ακόμη και έτσι να είναι και η Λαμία να σώσει την κατηγορία εμμέσως, όπως είχε συμβεί με τον Λεβαδειακό λίγα χρόνια πριν, η φετινή σεζόν θα πρέπει να γίνει μάθημα για τη συνέχεια. Σε όποια κατηγορία και αν βρει τον ΠΑΣ Λαμία!

 

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Απόψεις

«Καμιά ομάδα δεν λύγισε από το μπόι της αλλά από τη σκιά που της φόρεσαν.» / Γράφει ο Νίκος Μώκος

Στο ποδόσφαιρο υπάρχει μια παλιά, σχεδόν αυτονόητη αρχή: ό,τι δεν χτίζεις σωστά το καλοκαίρι, θα το βρεις μπροστά σου τον χειμώνα. Η Λαμία το καλοκαίρι παραβίασε αυτή την αρχή. Μπήκε στη σεζόν με μισή προετοιμασία λόγω των όσων γνωστών συνέβησαν τότε, με εκπτώσεις στον χρόνο, στη δουλειά, στη λεπτομέρεια. Αυτά δεν είναι θεωρητικά. Είναι η βάση του “επαγγελματικού” αθλητισμού. Και έτσι οφείλει να λειτουργεί ο ΠΑΣ Λαμία ακόμη και στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Όπως έμαθε τα τελευταία χρόνια.

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Κι όμως, για ένα σημαντικό διάστημα, η Λαμία έμοιαζε να αψηφά τη λογική. Να υπερβαίνει τα δεδομένα της. Εκεί πολλοί τα απέδιδαν στο brand name, στο «μέταλλο», σε νοοτροπία. Η αλήθεια είναι πιο σύνθετη και πιο απλή ταυτόχρονα.

Καθοριστικός παράγοντας αυτής της υπέρβασης ήταν ο Λάκης Παπανικολάου. Όχι επειδή είπε μεγάλα λόγια. Αλλά επειδή γνώριζε σε βάθος την πλειοψηφία του ρόστερ. Ήξερε τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ο κάθε ποδοσφαιριστής. Και κατάφερε για σημαντικό διάστημα να πάρει το 101% από τον καθένα. Αυτό είναι κάτι που το πιστώνεται. Δεν είναι εύκολο να φέρνεις έναν ποδοσφαιριστή στο όριό του χωρίς να τον σπας. Να δημιουργείς ένα σύνολο που λειτουργεί πάνω από το άθροισμα των μονάδων του.

Κάπου εκεί, ο δημόσιος λόγος ξέφυγε. Από τον ρεαλιστικό στόχο της εξάδας περάσαμε σε συζητήσεις περί ανόδου και πρωταθλητισμού. Προσδοκίες που φούσκωσαν σαν μπαλόνι πάνω από τα αποδυτήρια. Όμως ο στόχος από την αρχή ήταν καθαρός: η είσοδος στην εξάδα. Αυτός ήταν ο κανόνας. Όλα τα υπόλοιπα ήταν όνειρα που ειπώθηκαν πιο δυνατά απ’ όσο άντεχε η πραγματικότητα. Κι όταν τα όνειρα γίνονται απαιτήσεις, βαραίνουν τα πόδια.

Όμως το ποδόσφαιρο δεν ξεχνά. Όταν η βάση δεν είναι πλήρης, όταν η προετοιμασία είναι μισή, η σεζόν θα κάνει τον κύκλο της. Η αγωνιστική κάμψη φυσιολογικά θα ερχόταν.

Η αποχώρηση του Παπανικολάου και η έλευση του Βαγγέλη Στουρνάρα συνέπεσαν με αυτή ακριβώς τη φάση. Ο Στουρνάρας είναι ένας καλός και φερέλπις προπονητής. Ανέλαβε μια ομάδα στην κορύφωσή της που έμπαινε, αναπόφευκτα, σε κύκλο φθοράς. Η κριτική προς το πρόσωπό του οφείλει να λαμβάνει υπόψη το timing. Στο ποδόσφαιρο, το timing είναι συχνά πιο ισχυρό από την πρόθεση.

Δεν λέει κανείς ότι η εικόνα της Λαμίας είναι πλήρης. Δεν είναι. Αλλά με τις συνθήκες εκκίνησης, με τον τρόπο που στήθηκε η σεζόν, η ομάδα δεν μπορούσε ρεαλιστικά να διεκδικήσει κάτι πέρα από τον αρχικό της στόχο. Κι αυτός ήταν σαφής: η είσοδος στην εξάδα.

Και τώρα, μια Κυριακή μακριά, βρίσκεται μπροστά στην αλήθεια της. Με ένα θετικό αποτέλεσμα «κλειδώνει» εκτός απροόπτου την εξάδα. Δηλαδή επιτυγχάνει αυτό που έβαλε ως προορισμό όταν ξεκινούσε το ταξίδι. Κι όμως, αντί για προσμονή, ακούγονται διάφορα περί αφεντικού, χωριών και εκδίκησης. Σαν σε ταινία.

Αυτά τα παιδιά αξίζουν συγχαρητήρια. Γιατί αγωνίστηκαν σε δύσκολες συνθήκες, σήκωσαν βάρος προσδοκιών που δεν δημιούργησαν τα ίδια και εξακολουθούν να παλεύουν. Η κριτική πρέπει να έχει μέτρο και μνήμη. Να θυμάται από πού ξεκίνησε η ομάδα και ποιος ήταν ο στόχος της.

Και στο ποδόσφαιρο, καμιά φορά, το να στέκεσαι όρθιος είναι η μεγαλύτερη νίκη.  Ο ΠΑΣ Λαμία τούτη τη στιγμή δε χρειάζεται ούτε αόρατους εχθρούς, ούτε παραπάνω πίεση από όση αντέχει. Απλά, λίγη περισσότερη ποδοσφαιρική λογική. Σε όλους τους τομείς!

ΥΓ. Τσικνοπέμπτη σήμερα. Θα μπορούσε να γιορτάζεται αυτή η μέρα στον ΠΑΣ Λαμία. Δεν είναι και λίγο αυτό που είχε πετύχει αυτή η ομάδα τη Τσικνοπέμπτη του 2019 στο Φάληρο. “Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε” ή “διηγώντας τα να κλαις”;  

Το καλύτερο μεθύσι…/ Γράφει ο Νίκος Μώκος

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Περισσότερα

STAY SOCIAL – STAY LAMIARA.GR

homadamou

Δημοφιλή