Ο υποβιβασμός του ΠΑΣ Λαμία στη Super League 2 έφερε μια σκληρή πραγματικότητα: το τέλος μιας πορείας οκτώ ετών στη μεγάλη κατηγορία. Όμως, μέσα στη θλίψη, διαφαίνεται και κάτι άλλο — η αρχή μιας νέας μάχης. Μιας μάχης που πρέπει να δοθεί με ψυχή, με ενότητα και, κυρίως, με ηγεσία.

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Η φετινή αποτυχία είναι η πρώτη πραγματική ήττα του ισχυρού άνδρα της ΠΑΕ, από τότε που ανέλαβε τα ηνία της Λαμίας. Όμως δεν ήταν ποτέ άνθρωπος που κρύφτηκε. Στάθηκε δίπλα στην ομάδα στα δύσκολα, τη στήριξε οικονομικά και ηθικά όταν άλλοι διάλεγαν την αποστασιοποίηση, και πρωτίστως τη μεταμόρφωσε από μια ομάδα περιορισμένων προσδοκιών σε μια σταθερή δύναμη της Super League, ικανή να κοιτά στα μάτια αντιπάλους με πολλαπλάσιους πόρους.

Μέχρι σήμερα, ο Παπαϊωάννου ήταν η σταθερά. Ο μπροστάρης, ο χρηματοδότης, ο σιωπηλός εργάτης που ποτέ δεν κυνήγησε τα φώτα όσοι άλλοι ομόλογοί του, αλλά πάλευε πίσω από τα φώτα, για την επιβίωση και την πρόοδο της ομάδας. Τώρα, όμως, μπροστά στον νέο – δύσκολο – δρόμο της δεύτερης κατηγορίας, παραμένει αβέβαιο αν θα συνεχίσει να ηγείται της ίδιας προσπάθειας με στόχο την επάνοδο…

Κι όμως, παρά την αβεβαιότητα, η πραγματικότητα είναι μία: Η συνέχιση του Παπαϊωάννου αποτελεί μονόδρομο για την ομάδα.

Χωρίς εκείνον, το μέλλον της Λαμίας φαντάζει αβέβαιο. Η δυναμική, η δομή και η πορεία που χτίστηκε με κόπο όλα αυτά τα χρόνια κινδυνεύει να γκρεμιστεί αν χαθεί η φυσική της ηγεσία. Ο ίδιος γνωρίζει καλά τις δυσκολίες, αλλά και το βάρος του ονόματος που κουβαλά πλέον η Λαμία. Γι’ αυτό και κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τη “νέα αρχή” χωρίς αυτόν μπροστά. Ακόμη και αν θα πρέπει να πάρει γενναίες αποφάσεις και να αλλάξει τους ανθρώπους της εμπιστοσύνης του -που όπως ο ίδιος δήλωσε εμμέσως πλην σαφώς – φέρουν ευθύνη που έφτασε η ομάδα στο φετινό τέλμα μιας και ο ίδιος έχει αποτραβηχτεί !

Ο Παπαϊωάννου δεν συνήθισε τις εύκολες λύσεις, ούτε τις εύκολες εξηγήσεις. Ο ίδιος αναγνωρίζει την αποτυχία, την αναλαμβάνει με υπευθυνότητα και το σημαντικότερο… δεν αποσύρεται. Όσο κι αν έχει εκφράσει τη πρόθεσή του να το κάνει δεν συνέβη. Και δεν ξέρω αν θα συμβεί πριν βρει τη διάδοχη κατάσταση. Έχει καταφέρει να φτιάξει την ομάδα από το μηδέν, είναι ο πιο επιτυχημένος στην κυανόλευκη ιστορία, αν εξασφαλίσει και τη διαδοχή του θα μιλάμε για τον απόλυτο διοικητικό παράγοντα.

Το μήνυμα προς τον κόσμο είναι ξεκάθαρο: Τώρα είναι η ώρα της συσπείρωσης. Όχι των εύκολων κατηγοριών ή της απογοήτευσης. Τώρα είναι η ώρα να κρατήσουμε όλοι όρθια την ομάδα που μας έκανε περήφανους τη τελευταία δεκαετία (και βάλε). Να στείλουμε το μήνυμα πως η Λαμία, ακόμα και στη δεύτερη κατηγορία, παραμένει μια ομάδα πρώτης γραμμής.

Η επιστροφή δε θα είναι εύκολη. Όμως με τον Παπαϊωάννου στο τιμόνι (αν τελικά επιλέξει να συνεχίσει) θα είναι σίγουρα πιθανή. Γιατί, σε έναν ποδοσφαιρικό κόσμο που αλλάζει καθημερινά, οι άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά μια ομάδα δεν βρίσκονται εύκολα. Και όταν υπάρχουν, δεν τους αφήνεις να φύγουν.

Η επόμενη μέρα έχει ήδη ξεκινήσει. Το ερώτημα δεν είναι “γιατί έπεσε η Λαμία;” αλλά “πώς θα ξανασηκωθεί;”. Και η απάντηση είναι απλή: ΜΑΖΙ!