Ο Λεωνίδας Αγγελής, ο νεαρός Έλληνας προπονητής τερματοφυλάκων που από τα γήπεδα της Λαμίας έφτασε να εργάζεται στην πρώτη κατηγορία της Εσθονίας με τη Narva Trans, μιλά για το ταξίδι του, την εμπειρία στο εξωτερικό, την καθημερινότητα στην πόλη Νάρβα και, φυσικά, για τη Λαμία και την πορεία της.

Αναλυτικά μίλησε για το πώς προέκυψε η πρόταση από την Εσθονία:

«Όλα ξεκίνησαν από το… LinkedIn! Το θεωρώ επαγγελματικό Facebook. Εκεί ανεβάζουμε όλοι οι προπονητές το υλικό μας. Από εκεί με βρήκε ο CEO της Narva Trans.
Η ομάδα έχει Ουκρανό προπονητή και βοηθό. Εκείνοι γνώριζαν δύο Έλληνες που δουλεύουν στην Krivbas FC, τον Στάθη Λευτάκη και τον Γιώργο Παντελίδη. Έτσι έγινε η σύνδεση, έλαβα καλό feedback και η διαδικασία προχώρησε».

Σε ποια φάση της καριέρας τον βρήκε αυτή η ευκαιρία:

«Είχα ολοκληρώσει τη σεζόν στην ΑΕΚ, το καλοκαίρι πίστευα ότι μπορεί να μείνω άνεργος. Μετά την Ακαδημία της Λαμίας πήγα στον Πανθρακικό, ύστερα στην ΑΕΚ, τελείωσε το συμβόλαιό μου… και τότε ήρθε το μήνυμα από Εσθονία. Μάλιστα, όταν ήρθε η πρόταση, δεν ήμουν καν στην Ελλάδα· ήμουν σε ποδοσφαιρικό camp στην Αγγλία. Γύρισα 26 Ιουλίου και 29 του μήνα πέταξα για Εσθονία!».

Τι έψαξε πρώτα για την Εσθονία και τη Narva;

«Όχι φαγητό! (γέλια) Πρώτα έψαξα για την ομάδα: πρωτάθλημα, παίκτες, αντίπαλοι, βαθμολογίες, τερματοφύλακες, προπονητές. Ήθελα να ξέρω ακριβώς πού πάω».

Για τη ζωή στην Εσθονία και πώς είναι η καθημερινότητα;

«Η ζωή είναι όμορφη. Η πόλη μοιάζει με τη Λαμία, απλά… χωρίς ανηφόρες! Όλα flat. Όλα κοντά, 20 λεπτά περπάτημα. Το καλοκαίρι έχει το πολύ 20 βαθμούς, κάτι πολύ θετικό. Λόγω δουλειάς όμως ασχολούμαι σχεδόν μόνο με την ομάδα: ανάλυση, προπονήσεις, οργάνωση. Το staff με βοήθησε πολύ – ο προπονητής Ρόμαν, ο βοηθός Ηλίας και ο CEO Κονσταντίν. Μέσα σε δύο εβδομάδες ένιωσα σαν στο σπίτι μου».

Για το αν υπάρχουν άλλοι Έλληνες στο πρωτάθλημα της Εσθονίας;

«Όχι, αυτή τη στιγμή είμαι ο μόνος. Παλαιότερα είχε παίξει ο Τζιβελεκίδης στη Nõmme Kalju. Γενικά όμως δεν υπάρχουν πολλοί Έλληνες που έχουν περάσει από εκεί».

Αν θα πρότεινε σε Έλληνες ποδοσφαιριστές να δοκιμάσουν εκεί;

«Ναι, απόλυτα. Το πρωτάθλημα είναι σκαλοπάτι. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι 25, δίνουν χώρο στους νέους, προωθούν Εσθονούς ποδοσφαιριστές. Παίκτες από τη Nõmme Kalju πήγαν στο Βέλγιο, εμείς στείλαμε παίκτη στη Hearts. Υπάρχει εξέλιξη».

Για την ποιότητα πρωταθλήματος και ποιες οι διαφορές με την Ελλάδα;

«Ο τελευταίος μπορεί να κερδίσει τον πρώτο. Δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές δυναμικότητας. Εμείς στο πρώτο μου παιχνίδι φέραμε ισοπαλία με τη Flora. Στην Ελλάδα δύσκολα η 6η ομάδα παίρνει αποτέλεσμα από τον πρωτοπόρο. Οι εγκαταστάσεις έχουν πολλά πλαστικά γήπεδα λόγω κρύου, αλλά είναι σε εξαιρετική κατάσταση και τα ανανεώνουν συχνά, οπότε οι τραυματισμοί είναι λιγότεροι».

Οι τερματοφύλακες της Narva Trans και η πρώτη επαφή

«Ήταν πολύ ζεστή η υποδοχή. Ο πιο έμπειρος, ο Αλεξέι Ματρόσοφ (34 ετών), με βοήθησε πολύ να καταλάβω τους παίκτες. Στις προπονήσεις διορθώνει τους νεότερους, έχει εμπειρία και χρόνια στην ομάδα. Είναι σημαντικός για την καθημερινότητα των τερματοφυλάκων».

Αν μπορούν παίκτες της Narva να σταθούν στη Super League;

«Ναι, κάποιοι παίκτες θα μπορούσαν να παίξουν σε ομάδες εκτός Big-4. Ο Μαξίμκιν, για παράδειγμα, είναι εξαιρετικός χαφ. Γενικά το πρωτάθλημα έχει ταλέντο».

Αν έχουν άποψη για το ελληνικό ποδόσφαιρο στην Εσθονία;

«Ξέρουν βασικά πράγματα. Τις μεγάλες ομάδες, κάποιους παίκτες όπως τον Τσουκ του Ολυμπιακού και παίκτες που έχουν παίξει στον Πανιώνιο. Συχνά βλέπουμε ελληνικά παιχνίδια και με ρωτούν για παίκτες, προπονητές, καταστάσεις».

Η Λαμία και ο υποβιβασμός – Πώς το έζησε;

«Με στεναχώρησε πολύ. Η Λαμία ήταν κομμάτι μου από μικρός. Θυμάμαι όταν ανέβηκε, ήμουν 16 χρονών και άφηνα σχολείο και φροντιστήρια για να πάω στο γήπεδο. Το είδα να συμβαίνει από μακριά και πόνεσε, αλλά όλα γίνονται για κάποιο λόγο».

Το παιχνίδι Λαμία–Αναγέννηση Άρτας και οι εντυπώσεις από το ΔΑΚ

«Ήταν η πρώτη φορά που είδα τη Λαμία στη Γ’ Εθνική μετά από 10 χρόνια. Μόλις ανέβηκα τα σκαλιά του ΔΑΚ ανατρίχιασα… Μου θύμισε όλες τις στιγμές: παιδί, έφηβος, προπονητής Ακαδημίας. Η ομάδα μου άρεσε πολύ. Περίμενα απλά να σωθεί, αλλά έχει κάνει ξέφρενη πορεία. Επίσης χαίρομαι για τον Αστέρα Σταυρού – είναι σημαντικό που η Φθιώτιδα έχει δύο ανταγωνιστικές ομάδες».

Γιατί η Λαμία λειτουργεί «επαγγελματικά» ακόμα και στη Γ’ Εθνική

«Με την εμπειρία μου στη Γ’ Εθνική μπορώ να πω ότι η Λαμία έχει τρομερό προνόμιο στις εγκαταστάσεις και στον τρόπο δουλειάς. Πολλές ομάδες στην Αθήνα δεν έχουν καν σταθερό γήπεδο για προπόνηση. Στη Λαμία δουλεύουν επαγγελματικά και δίνουν ευκαιρίες σε παίκτες να αναδειχθούν – και ήδη φαίνεται αυτό».

Το μέλλον – Εσθονία και… ίσως ξανά Ελλάδα;

«Προς το παρόν είμαι αφοσιωμένος στη Narva. Αλλά η Ελλάδα είναι πάντα στο μυαλό μου. Και φυσικά, όποτε θέλετε, ελάτε Εσθονία! Η πτήση είναι έξι ώρες… με στάση!».

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη