Ακολουθήστε μας

Απόψεις

Φερέλπιδες με ανέλπιδες προσπάθειες σε… άπελπι πρωτάθλημα!





Τα πρωταθλήματα υποδομών των εθνικών πρωταθλημάτων έχουν σκοπό την εξέλιξη των μικρών φερέλπιδων ποδοσφαιριστών και στόχο την ανάδειξη τους ως επαγγελματίες. Η Λαμία μέχρι σήμερα αν και…πρωτάρα στην μεγαλύτερη εθνική κατηγορία σε πολλούς τομείς τα κατάφερε περίφημα ωστόσο οι φετινές επιδόσεις των ποδοσφαιριστών των υποδομών μόνο απαρατήρητες δεν περνούν…


Όποιος νομίζει ότι η δουλειά ενός προπονητή ακαδημιών είναι εύκολη, απλή χωρίς καμιά περαιτέρω ευθύνη καλά θα κάνει να μείνει εδώ και να μην συνεχίσει την ανάγνωση του άρθρου.


Διότι μπορεί το θέμα συζήτησης να είναι το αρνητικό ρεκόρ τριετίας τις πρώτες 6 αγωνιστικές στα πρωταθλήματα υποδομών για τους μικρούς κυανόλευκους, ωστόσο δεν υπάρχει καμία διάθεση αμφισβήτησης ή κριτικής προς τους υπεύθυνους των ακαδημιών.Ίσα ίσα…. 


Επειδή ο καθένας από εμάς κρίνεται από τα πεπραγμένα του, η μέχρι τώρα συνεισφορά του προπονητικού επιτελείου είναι πολύ μεγάλη στο σύλλογο, αφού δεν είναι ένας ούτε δύο  οι ποδοσφαιριστές που έχουν υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο την τελευταία τριετία. Και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτούς…

Ας το πιάσουμε από την αρχή…


Η Λαμία το καλοκαίρι του 2017 ξεκινά τον σχεδιασμό της για την παρθενική της εμφάνιση στην μεγάλη κατηγορία. Μια συμμετοχή η οποία εκτός των άλλων είχε και κάποια προαπαιτούμενα. Την δημιουργία δύο ομάδων ακαδημιών, Κ-19 και Κ-17 και μίας Κ-15 προαιρετικά.


Μέχρι εκείνη τη στιγμή η Λαμία διέθετε την Κ-19 η οποία αγωνιζόταν στο αναπτυξιακό πρωτάθλημα της 2ης τη τάξει κατηγορίας με θετικό πρόσημο.


Η δημιουργία της Κ-17 ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία, όχι τόσο για τους προπονητές αλλά κυρίως για τα παιδιά της περιοχής τα οποία πλέον θα αγωνίζονταν σε εθνικό πρωτάθλημα.


Με τον Λάκη Παπανικολάου, τον Αποστόλη Καραπλή, τον Θανάση Τικταπανίδη και τον Δημήτρη Σταυρογιάννη μαέστρους της προσπάθειας, ξεκίνησαν οι δύο αυτές ομάδες για ένα ταξίδι άγνωστο με οδηγό την όρεξη για την αναζήτηση και την εξερεύνησή του.


Το φετινό καλοκαίρι, υπήρξαν αλλαγές σε πρόσωπα και καταστάσεις που ενδεχομένως να διαδραμάτισαν τον δικό τους ρόλο στην μέχρι τώρα αρνητική εικόνα των δύο μικρών ομάδων.


Αρχικά αποτέλεσε παρελθόν ο Αποστόλης Καραπλής από το τιμόνι της Κ-17 ενώ μετέπειτα και ο Θανάσης Τικταπανίδης, εντελώς αθόρυβα έφυγε από τον Σύλλογο, όντας πάντα πιστός στρατιώτης αυτής της ομάδας που υπηρέτησε σαν ποδοσφαιριστής και υπηρετεί όποτε αυτή τον χρειαστεί. Επιπρόσθετα ήρθε και η απαραίτητη αλλαγή της έδρας, με τους ποδοσφαιριστές να επιστρέφουν μετά από 2 χρόνια στο Λιανοκλάδι σε φυσικό χλοοτάπητα, εγκαταλείποντας το πλαστικό του Φραντζή.

Η φετινή εκκίνηση στα πρωταθλήματα υποδομών για τους κυανόλευκους είναι, μετά το πέρας των πρώτων 6 αγωνιστικών η χειρότερη την τελευταία τριετία. Και αυτό δεν το λέμε εμείς αλλά οι αριθμοί και στην τελική μπορεί να μην σημαίνει και τίποτα για την εξέλιξη τους.


Ωστόσο ίσως αυτό αποδεικνύει την ανάγκη για δημιουργία μιας Κ-15 η οποία θα αποτελέσει και τον τροφοδότη των δύο μεγαλύτερων ηλικιακά ομάδων ώστε να χτίσει και η Λαμία σιγά σιγά την δική της παράδοση στις ακαδημίες. Ταλέντο υπάρχει και μάλιστα αρκετό στην περιοχή μας και είμαστε σίγουροι πως θα κατεργαστεί…


Ίσως παράλληλα να δείχνει την ανάγκη να εγκύψει η κυανόλευκη ΠΑΕ στις ακαδημίες της ομάδας διαμορφώνοντας μια καλύτερη επόμενη μέρα για τον ίδιο το σύλλογο σκεφτόμενη και τα κέρδη που μπορεί να αποφέρει αυτό. Να δημιουργήσει δηλαδή το προϊόν για την επόμενη μέρα που θα ενισχύσει και οικονομικά την ομάδα. Χωρίς τα δικά της παιδιά δεν μπορεί να στηρίζεται εσαεί στον Παπαϊωάννου και κάθε Παπαϊωάννου που μπορεί να βρεθεί (αν βρεθεί) στη συνέχεια…


Η προσπάθεια των παιδιών απέναντι σε ομάδες με παράδοση στις ακαδημίες όπως Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ατρόμητος, Άρης, Παναιτωλικός, ΠΑΣ Γιάννενα είναι δύσκολη σε μεγάλο βαθμό και ακόμη και μια μέτρια εμφάνιση αποτελεί κέρδος.


Ωστόσο το προβληματικό και πολύπαθο ελληνικό ποδόσφαιρο έχει αφήσει τα κατάλοιπα του ακόμη και στα πρωταθλήματα υποδομών γεγονός που αποτελεί τροχοπέδη ακόμη και για τους μικρούς, φερέλπιδες ποδοσφαιριστές….




Με τα μάτια των αριθμών…


Μετά το πέρας των 6 πρώτων αγωνιστικών λοιπόν η ομάδα Κ-19 της Λαμίας έχει απολογισμό 1 μόλις βαθμό με 5 ήττες και 1 ισοπαλία και 3 γκολ υπέρ και 17 κατά, την ώρα που την περσινή σεζόν το ξεκίνημα της την έβρισκε με 7 βαθμούς (2 νίκες, 1 ισοπαλία, 2 ήττες) και 6 γκολ υπέρ και 6 κατά. Την πρώτη της σεζόν η Κ-19 μετά αππ 6 αγωνιστικές είχε 3 βαθμούς, με 3 ισοπαλίες και 3 ήττες πετυχαίνοντας  3 γκολ και δεχόμενη αυτά.






Αρκετά πιο προβληματική δείχνει η εκκίνηση της Κ-17 η οποία μετά τις 6 πρώτες αγωνιστικές αναζητά όχι μόνο το πρώτο της βαθμό στο πρωτάθλημα αλλά και το πρώτο της γκολ! με τον απολογισμό να είναι 0 βαθμοί, με 6 ήττες και 24 γκολ παθητικό! 


Στο ίδιο ακριβώς χρονικά σημείο πέρυσι οι μικροί είχαν 5 βαθμούς με 1 νίκη, 2 ισοπαλίες και 3 ήττες με 6 γκολ ενεργητικό και 7 παθητικό ενώ την πρώτη τους σεζόν στην Super League είχαν 4 βαθμούς με απολογισμό 1 νίκη, 2 ισοπαλίες και 2 ήττες και 7 γκολ υπέρ και 16 κατά όπως μπορείτε να δείτε και στον παρακάτω πίνακα.




Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Απόψεις

«Καμιά ομάδα δεν λύγισε από το μπόι της αλλά από τη σκιά που της φόρεσαν.» / Γράφει ο Νίκος Μώκος

Στο ποδόσφαιρο υπάρχει μια παλιά, σχεδόν αυτονόητη αρχή: ό,τι δεν χτίζεις σωστά το καλοκαίρι, θα το βρεις μπροστά σου τον χειμώνα. Η Λαμία το καλοκαίρι παραβίασε αυτή την αρχή. Μπήκε στη σεζόν με μισή προετοιμασία λόγω των όσων γνωστών συνέβησαν τότε, με εκπτώσεις στον χρόνο, στη δουλειά, στη λεπτομέρεια. Αυτά δεν είναι θεωρητικά. Είναι η βάση του “επαγγελματικού” αθλητισμού. Και έτσι οφείλει να λειτουργεί ο ΠΑΣ Λαμία ακόμη και στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Όπως έμαθε τα τελευταία χρόνια.

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Κι όμως, για ένα σημαντικό διάστημα, η Λαμία έμοιαζε να αψηφά τη λογική. Να υπερβαίνει τα δεδομένα της. Εκεί πολλοί τα απέδιδαν στο brand name, στο «μέταλλο», σε νοοτροπία. Η αλήθεια είναι πιο σύνθετη και πιο απλή ταυτόχρονα.

Καθοριστικός παράγοντας αυτής της υπέρβασης ήταν ο Λάκης Παπανικολάου. Όχι επειδή είπε μεγάλα λόγια. Αλλά επειδή γνώριζε σε βάθος την πλειοψηφία του ρόστερ. Ήξερε τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ο κάθε ποδοσφαιριστής. Και κατάφερε για σημαντικό διάστημα να πάρει το 101% από τον καθένα. Αυτό είναι κάτι που το πιστώνεται. Δεν είναι εύκολο να φέρνεις έναν ποδοσφαιριστή στο όριό του χωρίς να τον σπας. Να δημιουργείς ένα σύνολο που λειτουργεί πάνω από το άθροισμα των μονάδων του.

Κάπου εκεί, ο δημόσιος λόγος ξέφυγε. Από τον ρεαλιστικό στόχο της εξάδας περάσαμε σε συζητήσεις περί ανόδου και πρωταθλητισμού. Προσδοκίες που φούσκωσαν σαν μπαλόνι πάνω από τα αποδυτήρια. Όμως ο στόχος από την αρχή ήταν καθαρός: η είσοδος στην εξάδα. Αυτός ήταν ο κανόνας. Όλα τα υπόλοιπα ήταν όνειρα που ειπώθηκαν πιο δυνατά απ’ όσο άντεχε η πραγματικότητα. Κι όταν τα όνειρα γίνονται απαιτήσεις, βαραίνουν τα πόδια.

Όμως το ποδόσφαιρο δεν ξεχνά. Όταν η βάση δεν είναι πλήρης, όταν η προετοιμασία είναι μισή, η σεζόν θα κάνει τον κύκλο της. Η αγωνιστική κάμψη φυσιολογικά θα ερχόταν.

Η αποχώρηση του Παπανικολάου και η έλευση του Βαγγέλη Στουρνάρα συνέπεσαν με αυτή ακριβώς τη φάση. Ο Στουρνάρας είναι ένας καλός και φερέλπις προπονητής. Ανέλαβε μια ομάδα στην κορύφωσή της που έμπαινε, αναπόφευκτα, σε κύκλο φθοράς. Η κριτική προς το πρόσωπό του οφείλει να λαμβάνει υπόψη το timing. Στο ποδόσφαιρο, το timing είναι συχνά πιο ισχυρό από την πρόθεση.

Δεν λέει κανείς ότι η εικόνα της Λαμίας είναι πλήρης. Δεν είναι. Αλλά με τις συνθήκες εκκίνησης, με τον τρόπο που στήθηκε η σεζόν, η ομάδα δεν μπορούσε ρεαλιστικά να διεκδικήσει κάτι πέρα από τον αρχικό της στόχο. Κι αυτός ήταν σαφής: η είσοδος στην εξάδα.

Και τώρα, μια Κυριακή μακριά, βρίσκεται μπροστά στην αλήθεια της. Με ένα θετικό αποτέλεσμα «κλειδώνει» εκτός απροόπτου την εξάδα. Δηλαδή επιτυγχάνει αυτό που έβαλε ως προορισμό όταν ξεκινούσε το ταξίδι. Κι όμως, αντί για προσμονή, ακούγονται διάφορα περί αφεντικού, χωριών και εκδίκησης. Σαν σε ταινία.

Αυτά τα παιδιά αξίζουν συγχαρητήρια. Γιατί αγωνίστηκαν σε δύσκολες συνθήκες, σήκωσαν βάρος προσδοκιών που δεν δημιούργησαν τα ίδια και εξακολουθούν να παλεύουν. Η κριτική πρέπει να έχει μέτρο και μνήμη. Να θυμάται από πού ξεκίνησε η ομάδα και ποιος ήταν ο στόχος της.

Και στο ποδόσφαιρο, καμιά φορά, το να στέκεσαι όρθιος είναι η μεγαλύτερη νίκη.  Ο ΠΑΣ Λαμία τούτη τη στιγμή δε χρειάζεται ούτε αόρατους εχθρούς, ούτε παραπάνω πίεση από όση αντέχει. Απλά, λίγη περισσότερη ποδοσφαιρική λογική. Σε όλους τους τομείς!

ΥΓ. Τσικνοπέμπτη σήμερα. Θα μπορούσε να γιορτάζεται αυτή η μέρα στον ΠΑΣ Λαμία. Δεν είναι και λίγο αυτό που είχε πετύχει αυτή η ομάδα τη Τσικνοπέμπτη του 2019 στο Φάληρο. “Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε” ή “διηγώντας τα να κλαις”;  

Το καλύτερο μεθύσι…/ Γράφει ο Νίκος Μώκος

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Περισσότερα

STAY SOCIAL – STAY LAMIARA.GR

homadamou

Δημοφιλή