Ακολουθήστε μας

Χωρίς κατηγορία

Είναι ντροπή!

Πάει καιρός που το ποτήρι έχει ξεχυλίσει όμως σήμερα είναι νομίζω είναι πιο ώριμη από ποτέ η στιγμή να σας παραθέσω τους προβληματισμούς μου.
Η ομάδα της Λαμίας, της πρωτεύουσας της Στερεάς Ελλάδος, εν μέσω πολλών διοικητικών προβλημάτων, τα οποία την ταλάνισαν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες κατόρθωσε τελικά να ξεπεράσει τα όποια εμπόδια και τους όποιους δισταγμούς υπήρχαν.

Βέβαια και οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε αυτό, κάθε Λαμιώτης πρέπει να είναι και να νιώθει ευγνώμον στον Π. Παπαϊωάννου, τον άνθρωπο που πήρε την Λαμία από το χέρι και από τα αλώνια την έφτασε να αγωνίζεται στα σαλόνια.

Έκανε λάθη, και δικαιολογείται γιατί τα λάθη είναι για τους ανθρώπους. Όμως όταν κάνουμε λάθη, δεν αρκεί να το παραδεχόμαστε και να τα παραβλέπουμε, πρέπει να μαθαίνουμε από αυτά και να τα έχουμε υπόψιν για να βελτιωνόμαστε στη συνέχεια.

Πέρυσι και όντας ενθουσιασμένος από την συμμετοχή της ομάδας μας στο 2η τη τάξη πρωτάθλημα της χώρας για πρώτη φορά ύστερα από 35 χρόνια, έβαλε το χέρι βαθιά στην τσέπη δημιουργώντας ένα “ακριβό μάτσο παικτών” που θα διεκδικούσε την άνοδο στην Super League. Δύσκολο πράμα.
Και όχι επειδή δεν είχε την δυνατότητα η περυσινή ομάδα να το καταφέρει. αλλά επειδή είχε να αντιμετωπίσει μεγαθήρια του Ελληνικού ποδοσφαίρου όπως την ΑΕΚ,τον Ηρακλή, την Λάρισα, τον Απόλλων, και άλλες ομάδες, και όλες αυτές για μία θέση στην πρώτη τετράδα η οποία θα οδηγούσε 2 ομάδες στην άνοδο.
Και για να μην μακρολογώ όλοι θυμούνται με ποιο τρόπο τελείωσε το περυσινό πρωτάθλημα και η Λαμία έμεινε εκτός playoff.

Λάθος επιλογή λοιπόν να δαπανήσει τόσα χρήματα για να φτιάξει μία ομάδα η οποία θα ήταν δύσκολο να διεκδικήσει την άνοδο στην 1η εθνική κατηγορία.

Και εκεί που κάθε Λαμιώτης πίστευε πως φέτος η ομάδα θα πορευτεί στα περυσινά χνάρια, όλα άλλαξαν!
Μείωση του μπατζετ, αλλαγή στόχων, καθυστερημένη προετοιμασία και σχεδιασμός για το πρωτάθλημα και άλλα πολλά συνθέτουν το παζλ της φετινής εικόνας της Λαμίας.
Δεύτερη κατά τη γνώμη λάθος επιλογή γιατί φέτος και με τα περσινά δεδομένα στην ομάδα, η Λαμία θα μπορούσε να διεκδικήσει και μάλιστα με αξιώσεις την άνοδο. Πείτε το και λάθος timing!

Και από εκεί και έπειτα αρχίζουν τα λάθη το ένα μετά το άλλο!
Πρώτη αγωνιστική, ήττα 3-0 από την Λάρισα, αποδεσμεύεται ο Σούλης Παπαδόπουλος στην πρώτη του εμφάνιση στον πάγκο της ομάδας μας.
Βιαστική επιλογή η οποία διορθώθηκε γρήγορα με την έλευση του πολύπειρου Γιώργου Βαζάκα.
Ο Βαζάκας κάνει καλή δουλειά, παίρνει την ομάδα από τον πάτο και την ανεβάζει στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα και κάνει Χριστούγεννα στην 5η θέση, καθόλου άσχημα αν σκεφτεί κανείς το χρόνο που είχε να δουλέψει με μία ομάδα της οποίας τον σχεδιασμό είχε επιμεληθεί ο προκάτοχός του.

Και κάπου εκεί έρχεται η σημερινή ήττα από την Ζάκυνθο με σκο 3-0. Ήττα βαριά.Αλλά και τι έγινε? Που το πρόβλημα? Ξαφνικά εκεί που πρωταρχικός στόχος της ομάδας ήταν η παραμονή, επειδή άρχισε να ανεβάζει ρυθμό ξαφνικά είπαμε πάμε για άνοδο? Και αν δεν ανέβουμε και μείνουμε τι έγινε? Μας χάλασε μήπως? Γιατί? Είμαστε τόσο χορτασμένοι από την Β’ Εθνική και θέλουμε και άνοδο? Για να φτάσουμε στο σημείο που έφτασε και η Νίκη Βόλου μετά από 14 αγωνιστικές να αποχωρήσουμε? Δεν χρειάζεται.
Η Λαμία χρειάζεται να ψηθεί στην Β εθνική και να κάνει το βήμα ανόδου όταν είναι έτοιμη. Δεν χωράνε βιασύνες εδώ.

Αλλά ας το πάμε και αλλιώς. Είμαστε στην 14η αγωνιστική. Κάνουμε μία ήττα και μένουμε στο μείον 11 από την κορυφή, τι έγινε? Έχουμε ακόμα άλλες 20 αγωνιστικές…. 20 ΡΕ ΣΥ…Είναι απίθανο να διεκδικήσεις άνοδο σε 20 αγωνιστικές? Εγώ προσωπικά δεν το βλέπω ακατόρθωτο.

Και ποιος είναι πιο κατάλληλος από τον Βαζάκα για να το κάνει αυτό? Όχι κανέναν τυχαίο. Τον Βαζάκα που πέραν των εμπειριών που έχει, είναι αυτός που έχει δουλέψει την ομάδα και ξέρει τι πρέπει να κάνει. Αυτόν που σε πήρε από τον πάτο και σε έφτασε 5ο! Και μπορεί και πιο πάνω!

Τουλάχιστον κουτή η απομάκρυνση του Γρεβενιώτη τεχνικού αν τελικά ευσταθούν τα ρεπορτάζ.
Δεν χρειάζονται εν θερμώ αποφάσεις. Τις έχουμε πληρώσει ήδη ακριβά.

Επειδή δεν θέλω να αναλωθώ στα διοικητικά γιατί δεν είναι μόνο εκεί το πρόβλημα θα αναφερθώ λίγο και στο κόσμο της Λαμίας. Τον κόσμο που μπορεί να αγαπά την ομάδα και να έχει όνειρο να την δει στα μεγαλύτερα σαλόνια, αντί όμως να υπάρχει σύμπνοια, επικρατεί διχόνοια.

Δημοσιογράφοι κατηχίζουν το κόσμο, φίλαθλοι να λογομαχούν και να φτάνουν στον πλήρη εξευτελισμό τους κάνοντας τους προπονητές, και λαμιώτικες σελίδες να εθελοτυφλούν για χάρη του εγωισμού τους. Και θα σας εξηγήσω τι εννοώ.

Σήμερα δεν είχα την τύχη να είμαι κοντά στην ομάδα και έψαχνα να βρω αν υπάρχει κάποια μετάδοση του αγώνα για αισθανθώ και εγώ έστω από τον υπολογιστή μου δίπλα στην ομάδα.
Και έψαξα πολύ. Μέχρι που έπεσε πάνω σε έναν ιντερνετικό ραδιοφωνικό σταθμό που ερασιτεχνικά (και μπράβο τους) έκαναν την μετάδοση από την Ζάκυνθο.
Αφού μπήκα λοιπόν να ακούσω την αναμέτρηση και να συμμετάσχω και εγώ στην συζήτηση κόντεψα να μείνω χωρίς μαλλιά.

Οι φίλοι της ομάδας που άκουγαν την αναμέτρηση αντί να συζητούν για την εικόνα της ομάδας και τι θα μπορούσε να αλλάξει αρκέστηκαν στο να διαπληκτίζονται για το αν ο ένας παίκτης είναι καλύτερος από τον άλλον, αν ο Βαζάκας έκανε σωστές επιλογές, και για το ποιός είναι πιο Λαμία από τον άλλον. ΗΜΑΡΤΟΝ που λέει και ο Γεωργίου!

Αντί να υπάρχει διάλογος και σύμπνοια, επικρατούσε διαφωνία και παραλλήρημα.

Όμως αυτό που με πείραξε περισσότερο ήταν η αδιαφορία για την προσπάθεια αυτών των παιδιών.
Μπορεί 2 μόνο σελίδες όπως ακούστηκε να αναμετέδιδαν την περιγραφή του αγώνα και μπράβο τους για αυτό, αλλά οι υπόλοιπες τι απέγιναν ρε παιδια?

Στη Λαμία υπάρχουν 100 ακόμη σελίδες που θα μπορούσαν να αναμεταδώσουν την αναμέτρηση.
Γιατί δεν το έκαναν? Η δικαιολογία τύπου “δεν το ξέραμε” απορρίπτεται γιατί τα παιδιά το είχαν ανακοινώσει εβδομάδες πριν.
Γιατί προκειμένου να θιχτεί ο εγωισμός τους να μην αναγνωρίσουν την προσπάθεια αυτών των παιδιών?

Η Λαμία και ο κόσμος της, για να βάλω και μία τελεία γιατί δεν θα τελειώσω ποτέ, πάντα κυριευόταν από αδιαφορία, εγωισμό και ωχαδερφισμό και όσο συνεχίζεται αυτό δεν πρόκειται να καταφέρει τίποτα.

ΑΥΤΟ ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ!!!

ΥΓ1. Μπράβο στα παιδιά για την μετάδοση και ελπίζω να συνεχίσετε έτσι γιατί αυτό που κάνετε είναι πολύ σπουδαίο και ας το αναγνωρίζουν και το εκτιμούν ελάχιστοι. Για εμάς που είμαστε μακριά είναι πολύ σπουδαίο, ειλικρινά!

ΥΓ2. Πρόεδρε σου οφείλουμε πολλά, όμως όχι άλλες βιαστικές αποφάσεις και λάθη. Πριν να είναι πια πολύ αργά.

ΥΓ3. Λαμιάρα μου, είσαι η καψούρα μου, και αυτοί που σε αγαπάνε πραγματικά, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΜΩΣ , κάνουν τα πάντα για σένα. ΚΑΙ ΣΕ ΒΑΖΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΌ ΟΛΑ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΤΟΥΣ

Ένας αγανακτισμένος Λαμιώτης και όχι αντί- Λαμιώτης!

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Απόψεις

ΠΑΣ Λαμία: Μεγάλος για την κατηγορία, μικρός για τον εαυτό του / Του Νίκου Μώκου

Στη Γ’ Εθνική, οι ισορροπίες είναι απλές. Παίζεις, κερδίζεις, ανεβαίνεις. Ή, δεν παίζεις, χάνεις, βυθίζεσαι. Η Λαμία μοιάζει να έχει βρει έναν τρίτο δρόμο: αυτόν της σταδιακής, αθόρυβης, αλλά σταθερής συρρίκνωσης. Όχι αγωνιστικής. Αυτή δεν φαίνεται να υπάρχει με τα δεδομένα της κατηγορίας. Της συρρίκνωσης της ίδιας της υπόστασής της.

Γράφει ο Νίκος Μώκος

Για μια ομάδα που πέρασε μια σχεδόν δεκαετία στα σαλόνια της Super League 1, που έφτιαξε όνομα και αναγνωρισιμότητα, δεν μπορεί η κουβέντα της πόλης να είναι «μας αδικούν», «μας πολεμούν», «μας έχουν βάλει στο μάτι». Αυτά είναι πολυτέλειες των μικρών. Όχι των ομάδων που ζητούν να παραμείνουν μεγάλες, έστω και μέσα σε μια μικρή κατηγορία.

Η Λαμία, αντί να λειτουργεί ως το κεντρικό σημείο αναφοράς του ποδοσφαιρικού χάρτη στον Νομός Φθιώτιδας, επιτρέπει το αντίθετο: Να συζητείται ότι άλλοι έχουν μεγαλύτερη επιρροή. Ακόμη κι εντός των τειχών. Δεν έχει σημασία αν ισχύει σημασία έχει ότι κυκλοφορεί. Και μόνο που κυκλοφορεί, μικραίνει την ομάδα.

Η δυναμική που χτίστηκε με κόπο, με χρήματα, με δουλειά, με ατέλειωτες ώρες ανθρώπων που δεν φαίνονται βρίσκεται σήμερα διάτρητη. Σαν ένα σακάκι καλό που κάποτε φόρεσες σε επίσημες περιστάσεις τώρα το κρατάς στη ντουλάπα, τσαλακωμένο, χωρίς να ξέρεις αν πρέπει να το φορέσεις ξανά ή να το χαρίσεις. Η Λαμία δείχνει να μην ξέρει τι θέλει να είναι. Και αυτό είναι πάντα χειρότερο από το να ξέρεις ότι είσαι μικρός.

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι η κατηγορία, είναι ότι φίλαθλοι και περίγυρος, αντί για παράγοντες σταθερότητας, γίνονται πολλαπλασιαστές αμφιβολίας. Ασχολούνται περισσότερο με τις «χάρες» των άλλων παρά με τις δικές τους αδυναμίες. Σαν να ψάχνεις στον διπλανό το γιατί δεν βρέχει, ενώ κρατάς ομπρέλα μέσα στο σαλόνι.

Μια ομάδα με brand, με ιστορική διαδρομή, με εμπειρία ανώτερων επιπέδων, δεν μπορεί να εκπέμπει εικόνα ομάδας-θύματος. Δεν γίνεται να μιλά για «κέντρα αποφάσεων» και «επιρροές» και «αδικίες». Αυτά είναι ομολογίες μειονεξίας. Και οι μεγάλες ομάδες δεν ομολογούν μειονεξία. Τη διορθώνουν. Βέβαια αυτό απαιτεί και ισχυρό διοικητικό αποτύπωμα. Κάτι που σε αυτή την έκδοση του ΠΑΣ Λαμία, με όσα προηγήθηκαν το καλοκαίρι και όσα ισχύουν σήμερα, λείπει. Μιλάμε για μία διοίκηση πρωτοδικείου που πήρε τη καυτή πατάτα άλλωστε. Δεν μπορούν να υπάρχουν απαιτήσεις.

Η Λαμία μπορεί να επιστρέψει. Έχει τον κόσμο, έχει το όνομα, έχει τη βάση. Αυτό που δεν έχει και πρέπει να ξαναβρεί είναι αυτοπεποίθηση. Όχι αλαζονεία. Αυτοπεποίθηση.

Αν η Λαμία συνεχίσει να μικραίνει τον εαυτό της, δεν θα χρειαστεί κανείς άλλος να το κάνει.

Όταν αποφασίσει να συνειδητοποιήσει ότι είναι μεγάλη, τότε η Γ’ Εθνική θα μοιάζει από μόνη της πολύ μικρή.

Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα κυανόλευκα νέα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Ακολουθήστε το lamiara.gr στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram για να μαθαίνετε σε χρόνο dt όλα τα νέα.

Περισσότερα

STAY SOCIAL – STAY LAMIARA.GR

homadamou

Δημοφιλή