13μόλις χιλιόμετρα έξω από τη Λαμία, φτάνουμε στις Μεξιάτες. Το χωριό που ξεκουράζεται στα πόδια της Οίτης που υψώνεται καταπράσινη και επιβλητική υπενθυμίζοντας το μεγαλείο της φύσης. Στον κεντρικό δρόμο στα καφενεία του χωριού λιγοστοί άνθρωποι απολαμβάνουν το τσιπουράκι τους, κάτω από τα δροσερά πλατάνια…

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι όλα αυτά είναι γνωστά, ίσως και συνηθισμένα…

Υπάρχει όμως εκεί, στη μέση του χωριού, μια στροφή αριστερά που κάνει τη διαφορά. Είναι τα λίγα εκείνα μέτρα σε ένα δρομάκι,  που οδηγούν σε μια πραγματική όαση.

Κεφαλόβρυσο Μεξιατών. Όλοι το έχουν ακούσει. Λίγοι το έχουν επισκεφθεί. Ένας μικρός παράδεισος μόνο για μυημένους. Ένα μωσαϊκό φτιαγμένο από υλικά της φύσης, τακτοποιημένα όλα σε ιδανικές αναλογίες, που συνθέτουν έναν αληθινό έργο τέχνης.

Αιωνόβια πλατάνια, δέντρα θεόρατα ανάμεσα στη βλάστηση και τα τρεχούμενα νερά. Λέγεται πως τα πλατάνια των Μεξιατών είναι από ιστορικότερα σε όλη την Ελλάδα, απομεινάρια του Αινιανικού δάσους στον κάμπο του Σπερχειού. Σε αυτό το δάσος αναφέρεται ως και ο Όμηρος που σημειώνει ότι από την ξυλεία του φτιάχνονταν τα τρίτα κατά σειρά κατάρτια των πλοίων της Ελλάδας.

Το Κεφαλόβρυσο είναι ο ιδανικός προορισμός για φυσιολάτρες, για πεζοπόρους, για ποδηλάτες ή απλώς για ρομαντικούς. Το ονειρικό τοπίο ανάμεσα στην βλάστηση και ο συνδυασμός με τα τρεχούμενα δροσερά νερά, σε προκαλούν να αφεθείς στην μαγεία τους. Εκεί όπου δεν έχουν θέση τα ρολόγια και το άγχος της καθημερινότητας. Εκεί που τον πρώτο λόγο έχουν, το καθαρό οξυγόνο, τα κελαηδίσματα των πουλιών  και γιατί όχι μια δροσερή βουτιά στη λιμνούλα…

Ως εδώ φτάνει το μεγαλείο της φύσης που ζωγράφισε πινελιά πινελιά ένα μαγικό τοπίο. Και κάπου εδώ ξεκινά και το μεγαλείο της ανθρώπινης αδιαφορίας, που αφήνει ρημαγμένο το μικρό παραδεισένιο Κεφαλόβρυσο….

Γιατί για να φτάσεις ψηλά ως την πηγή, για να δροσιστείς στην μικρή τεχνητή λιμνούλα, για να διασχίσεις την απαράμιλης ομορφιάς όαση των Μεξιατών, θα πρέπει να έχεις τουλάχιστον ταλέντο ακροβάτη.

Τα ξύλινα γεφυράκια ξεχαρβαλωμένα. Κάποια στέκουν ακόμη υπομονετικά. Τα περισσότερα όμως δεν άντεξαν και έγιναν απροσπέλαστα ή «περνάτε με δική σας ευθύνη» λόγω της επικινδυνότητας τους.

Πάνε 20 περίπου χρόνια από τότε που στο Κεφαλόβρυσο φτιάχτηκαν τα μονοπάτια με τα ξύλινα γεφυράκια για να μετατραπεί η περιοχή σε τόπο αναψυχής.

Από τότε μέχρι σήμερα καμία αρχή –όπως δείχνουν και οι εικόνες- δεν ξανά – ασχολήθηκε με το Κεφαλόβρυσο. Μέχρι, που ότι είχε κατασκευαστεί, ρήμαξε. Η ανάπλαση δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η αδιαφορία διαχρονική και ταυτόχρονα εξοργιστική, αν αναλογιστεί κανείς ότι με ένα ποσό της τάξης των 10.000 ευρώ, το Κεφαλόβρυσο θα ήταν ένας ασφαλής πανέμορφος προορισμός για μικρές αποδράσεις από την πόλη αλλά και πόλος έλξης για εκδρομείς που φτάνουν στην περιοχή μας αναζητώντας να γεμίσουν τα μάτια και την ψυχή τους, με το θαύμα της φύσης.

Όχι δεν θα κλείσουμε με μια φράση τύπου «ας ελπίσουμε ότι οι τοπικοί άρχοντες και οι υπηρεσίες θα κάνουν ό,τι μπορούν…» θα κλείσουμε απαιτώντας να συμπεριφερθούν στο Κεφαλόβρυσο όπως του αξίζει. Αποκαθιστώντας τις φθορές και παραδίδοντας το ασφαλές στους επισκέπτες του.

Δείτε τις εικόνες που κατέγραψε το Lamianow.gr